Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel Labatut à Labatut-Rivière dans les Hautes-Pyrénées

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château
Hautes-Pyrénées

Kasteel Labatut

    Le Bourg
    65700 Labatut-Rivière
Crédit photo : Pucheu - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIVe siècle
Oorsprong van het kasteel
XVIe siècle
Bouw van een ronde toren
XVIe–XVIIIe siècles
Belangrijke wijzigingen
1982
Registratie Historisch Monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken evenals de trap met zijn gewelven (Box ZE 107): inschrijving bij decreet van 25 november 1982

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen namen.

Oorsprong en geschiedenis

Labatut Castle, gelegen in Labatut-Rivière in de Hautes-Pyrénées, is een composiet gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 14e eeuw, maar het grootste deel van de huidige structuur dateert uit de 16e, 17e en 18e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn hybride architectuur, die defensieve elementen uit de Middeleeuwen combineert met Renaissance en klassieke decors. Het hoofdgebouw, geflankeerd door twee torens en uitstekende paviljoens, beschikt over gevels versierd met pilasters, ionische hoofdsteden en toscans, evenals geometrische motieven zoals diamantpunten. Deze details, typisch voor de Renaissance, contrasteren met een rond 16e eeuwse stenen toren, overblijfsel van een ouder verdedigingssysteem, nog steeds uitgerust met militaire apparaten.

Binnen, sommige kamers zoals de woonkamer, de eetkamer en de bibliotheek behouden stucwerk decoraties, sporen van een nette inrichting in de 17e en 18e eeuw. De toegang tot het kasteel is bijzonder opmerkelijk, omlijst door harde pilasters, tandriemen en oves, die de invloed van klassieke kanonnen illustreren. Ondanks onvoltooide of vernietigde elementen weerspiegelt het geheel een verlangen naar progressieve modernisering, zoals blijkt uit de schijnbare bogen en boogbases op de gevels. Het kasteel, gedeeltelijk beschermd sinds 1982 (gevels, daken en gewelfde trap), belichaamt zo een architectonische overgang tussen defensieve functie en seigneuriale residentie.

De westelijke toren, gedateerd uit de 16e eeuw, is het oudste element dat vandaag nog zichtbaar is. Gebouwd in baksteen, behoudt het middeleeuwse kenmerken, terwijl de rest van het kasteel, gerenoveerd in latere periodes, neemt een meer residentiële stijl. De opeenvolgende wijzigingen, vooral in de 17e en 19e eeuw, hebben enkele originele decoraties of structuren gewist, maar het monument blijft een representatief voorbeeld van de evolutie van de Pyreneeën kastelen, tussen militair erfgoed en aanpassing aan aristocratische levensstijlen. Zijn inscriptie in de historische monumenten onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn constructieve geschiedenis.

Externe links