Oorsprong van het kasteel XIVe siècle (≈ 1450)
Eerste vermelding van een defensieve structuur.
XVIe siècle
Bouw van een ronde toren
Bouw van een ronde toren XVIe siècle (≈ 1650)
Defensieve stenen toren.
XVIe–XVIIIe siècles
Belangrijke wijzigingen
Belangrijke wijzigingen XVIe–XVIIIe siècles (≈ 1850)
Transformatie naar een seigneuriale woning.
1982
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 1982 (≈ 1982)
Bescherming van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken evenals de trap met zijn gewelven (Box ZE 107): inschrijving bij decreet van 25 november 1982
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Labatut Castle, gelegen in Labatut-Rivière in de Hautes-Pyrénées, is een composiet gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 14e eeuw, maar het grootste deel van de huidige structuur dateert uit de 16e, 17e en 18e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn hybride architectuur, die defensieve elementen uit de Middeleeuwen combineert met Renaissance en klassieke decors. Het hoofdgebouw, geflankeerd door twee torens en uitstekende paviljoens, beschikt over gevels versierd met pilasters, ionische hoofdsteden en toscans, evenals geometrische motieven zoals diamantpunten. Deze details, typisch voor de Renaissance, contrasteren met een rond 16e eeuwse stenen toren, overblijfsel van een ouder verdedigingssysteem, nog steeds uitgerust met militaire apparaten.
Binnen, sommige kamers zoals de woonkamer, de eetkamer en de bibliotheek behouden stucwerk decoraties, sporen van een nette inrichting in de 17e en 18e eeuw. De toegang tot het kasteel is bijzonder opmerkelijk, omlijst door harde pilasters, tandriemen en oves, die de invloed van klassieke kanonnen illustreren. Ondanks onvoltooide of vernietigde elementen weerspiegelt het geheel een verlangen naar progressieve modernisering, zoals blijkt uit de schijnbare bogen en boogbases op de gevels. Het kasteel, gedeeltelijk beschermd sinds 1982 (gevels, daken en gewelfde trap), belichaamt zo een architectonische overgang tussen defensieve functie en seigneuriale residentie.
De westelijke toren, gedateerd uit de 16e eeuw, is het oudste element dat vandaag nog zichtbaar is. Gebouwd in baksteen, behoudt het middeleeuwse kenmerken, terwijl de rest van het kasteel, gerenoveerd in latere periodes, neemt een meer residentiële stijl. De opeenvolgende wijzigingen, vooral in de 17e en 19e eeuw, hebben enkele originele decoraties of structuren gewist, maar het monument blijft een representatief voorbeeld van de evolutie van de Pyreneeën kastelen, tussen militair erfgoed en aanpassing aan aristocratische levensstijlen. Zijn inscriptie in de historische monumenten onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn constructieve geschiedenis.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen