Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De groeve van Wellington is een netwerk van ondergrondse galerijen gegraven uit de Middeleeuwen om krijt te halen, gebruikt in de bouw van Arras. Deze steengroeven, vergeten in de 19e eeuw, werden herontdekt tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hun uitbuiting stopte geleidelijk, maar hun bestaan bleef bestaan ter nagedachtenis aan de bewoners, sommigen toegang tot hen uit de kelders van hun huizen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden deze carrières herontwikkeld door Britse troepen, waaronder Nieuw-Zeelandse ingenieurs, om een verrassingsoffensief tegen Duitse linies voor te bereiden. Twee grote netwerken werden opgericht onder de Saint-Sauveur en Ronville districten, met suggestieve namen zoals Wellington, Auckland en Glasgow. Deze tunnels maakten het mogelijk dat 24.000 soldaten plotseling op 9 april 1917, een belangrijke rol speelden in de Slag bij Arras.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden tunnels als schuilplaats voor de bevolking van Arras. Er blijven weinig sporen van deze periode over, met uitzondering van enkele inscripties en elektrische installaties. Vandaag de dag is de site een museum dat sinds 2008 toegankelijk is voor het publiek en biedt rondleidingen om de geschiedenis van tunnelaars en soldaten te ontdekken, evenals jaarlijkse herdenkingen, vooral voor het honderdjarig bestaan van de strijd.

Het museum herbergt ook een gedenkteken voor de regimenten die deelnamen aan de Slag bij Arras, met een muur gewijd aan Nieuw-Zeelandse tunnels. Een kunstwerk, Land Remembers, gemaakt door Nieuw-Zeelandse kunstenaar Marian Fountain, werd daar geïnstalleerd in 2017. De site trekt nu tussen 65.000 en 75.000 bezoekers per jaar, en wordt een belangrijke herinneringsplaats van de Eerste Wereldoorlog.

Verzameling

Laissez vous guider par l'histoire plus de 20 mètre sous terre !!

Externe links