Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Tortoir is een in de 14e eeuw in Saint-Nicolas-aux-Bois, in het bos van Saint-Gobain (Aisne) gesticht benedictijns fort. Oorspronkelijk afhankelijk van de abdij van Saint-Nicolas-aux-Bois (gecreëerd rond 1080 door Philip I), het was gelegen in de buurt van een primitieve kapel en een parochiekerk vandaag verdwenen. De site, genoemd in 1139 als de villa van Tortorium, was toen een boerderij of landgoed afgestaan aan de abdij door Guy, penningmeester van het hoofdstuk van Laon, tegen een jaarlijkse vergoeding.

In de 13e eeuw werden woongebouwen toegevoegd, zoals blijkt uit de terugtrekking in 1285 van een vroegere voorganger met zijn kapelaan en drie bedienden. Het Tortoir werd gebouwd rond een vierkante binnenplaats, met een kapel met twee gewelfde baaien (zuidzijde) en een groot gebouw 28 meter lang, gedateerd uit het eerste kwart van de 14e eeuw. De laatste, wiens functies werden besproken (maladry, abbatial homes, refterory), zou zijn gebouwd onder het abdijschap van Thierry II de Suisy (1328.

Gesloopt tijdens de godsdienstoorlogen in 1567 werd de priorij vanaf 1604 verhuurd aan boeren. In 1660 bleef de restauratiewerkzaamheden onvolledig door gebrek aan middelen. Gescheiden in 1791, werd het Tortoir een boerderij tot 1883, voordat werd verworven in 1925 door een Belgische industrieel voor landbouwexperimenten. Het werd een boerderij (stabiel, huis), het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1912. Nu privé-eigendom, het behoudt middeleeuwse elementen ondanks de revisies.

De architectuur van het Tortoir weerspiegelt zijn evolutie: de gotische kapel, de gordelbaaien van het ouderlijk huis, en het grote gebouw is misschien geïnspireerd door de galerieën van het Koninklijk Paleis van Parijs en toont zijn dubbele religieuze en agrarische rol. Archeologische bronnen en charters (zoals bisschop Barthélemy van Laon in 1139) documenteren zijn geschiedenis, gekoppeld aan de moeder abdij en kloosternetwerken van de regio.

De hypotheses over het grote gebouw benadrukken zijn originaliteit: Viollet-le-Duc zag het als een maladry, terwijl recente historici leunen voor een abdijhuis of een plek om gasten te verwelkomen. Zijn vierkante plan, zijn noordelijke en westelijke muren, evenals de sporen van een westerse huis (vermeld in 1646) onthullen een defensieve en functionele organisatie, typisch voor de landelijke prioriteiten van de late Middeleeuwen.

Externe links