Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het seigneuriële huis van de Grande Coudrière, gelegen in Mézangers in Mayenne, is een 14e-eeuws middeleeuws huis, goed bewaard gebleven en omgeven door gracht. Oorspronkelijk diende het als jachtrelais, met bijkeuken op de begane grond en een grote woonkamer boven, gemarkeerd door een imposante open haard. De architectuur, origineel voor de tijd, omvat deur ramen en open haarden met externe leidingen, zeldzame kenmerken.

Het seigneuriële land hing af van de panden van Chelé en Bourgon. Het huis, omgetoverd tot een boerderij in de 19e eeuw, behoudt opmerkelijke elementen zoals een externe stenen trap, een ogivale deur met dubbele rijen van klavecimbels, en paneel op de zolder, toegevoegd aan het einde van de 16e eeuw. Het werd in 1997 opgenomen als historisch monument voor zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde.

De archieven vermelden het huis onder de namen La Courrière (1468) en La Coudrayère (1529). Zijn heren waren onder meer de Ecotais, de Corbon, de Courtarvel en de Maucourt de Bourjolly, waaronder Charles, auteur van een Chronologisch Geheugen op Laval. Het landgoed werd verkocht als nationaal eigendom in 1797 (jaar V) voordat het werd gekocht door Thérèse Dubois, dame van de Rots. Aan het begin van de 19e eeuw behoorde het tot M. Serclot des Coudrières, d'Evron.

Het huis illustreert de evolutie van seigneuriële woningen in Mayenne, die van cynegetische relais naar landbouw gaan, terwijl sporen van zijn verleden prestige behouden blijven. De binneninrichting, zoals de open muren en de ommuurde schoorstenen, getuigen van de verfijning van de bewoners in de 15e en 16e eeuw.

Vandaag de dag blijft de site een emblematisch voorbeeld van middeleeuwse civiele architectuur in het Pays de la Loire, gekoppeld aan de lokale geschiedenis door haar heren en haar rol in het Mayen feodale netwerk. Zijn inscriptie als historisch monument in 1997 besteedt zijn bescherming en historische waarde.

Externe links