Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Louppy-sur-Loison Castle is een monument uit de 12e eeuw en maakt deel uit van de gelijknamige gemeente Grand Est. De eerste verslagen van een kasteel op deze locatie dateren uit het einde van de 12e eeuw, toen het behoorde tot de Graaf van Bar, Thibaut I. Op dat moment was Louppy-sur-Loison, toen Louppy-les-deux-Châteaux genoemd, een strategisch fort met twee kastelen verzameld door muren, die een lus van de Loison domineerden. De overblijfselen die vandaag nog zichtbaar zijn, zoals een toren en een hof naast de kerk, getuigen van deze middeleeuwse periode, met verdedigingselementen zoals gracht en bengeltorens. Deze ruïnes, waarschijnlijk uit de 13e of 14e eeuw, illustreren het militaire en residentiële belang van de site, zoals blijkt uit de sporen van schoorstenen en banken onder de ramen.

Aan het begin van de zeventiende eeuw werd het huidige kasteel tussen 1620 en 1633 gebouwd door Simon II de Pouilly, Marshal van Barrois en Gouverneur van Stenay, op de gebouwen van een 15e eeuws kasteel. Dit architecturale programma, voltooid in 1632, werd ontworpen om de kracht van zijn sponsor te bevestigen en de hertog van Lotharingen's hof te verwelkomen. Het kasteel combineert verdedigingselementen, zoals kanonnen en een schommelende ophaalbrug, met een monumentale klassieke esthetiek, met gesneden portalen die de vier elementen en mythologische scènes vertegenwoordigen. In 1637 werd het voormalige kasteel, in ruïnes, ontmanteld, en Lodewijk XIV vestigde zijn hoofdkwartier daar bij het beleg van Montmedy in 1657, waaruit zijn strategisch belang tijdens de 17e eeuwse conflicten.

De transformaties gingen door in de 18e en 19e eeuw: de ramen werden vergroot, de stenen kruisen verwijderd, en de wandcoatings toegevoegd aan de binnenplaats. In de 19e eeuw werd het centrale lichaam opnieuw ontworpen, met arcade sluitingen en de toevoeging van mansard ramen. Het kasteel, sinds 1980 geclassificeerd als een historisch monument, behoudt ook een opmerkelijke duivencoier en een kapel versierd met fresco's verbonden met de Benedictijner abdij van Juvigny. Het Engelse park, langs de Loison, en zijn zeldzame essences completeren dit erfgoedcomplex. Tijdens de twee wereldoorlogen werd het kasteel geplunderd en diende als gevangeniskamp en voegde een tragische historische dimensie toe aan het architectonische erfgoed.

De kerk van de Madeleine, gesticht in de 11e eeuw door Adam de Menthon, canon van Verdun, en de kerk van Sint Martin, gebouwd in 1878 in neo-Romeinse stijl, completeren het lokale erfgoed. De eerste, gelegen buiten de wallen, herbergt een 15e eeuws altaarstuk en een begrafeniskapel versierd met fresco's, terwijl de tweede, gebouwd op de ruïnes van het oude kasteel, weerspiegelt de demografische welvaart van de 19e eeuw. Deze monumenten, geassocieerd met de geheime feodale ruïnes, illustreren de evolutie van Louppy-sur-Loison, van middeleeuwse vesting tot Lorrain dorp gekenmerkt door militaire en religieuze geschiedenis.

Externe links