Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Place Gambetta, voorheen Place Dauphine, werd opgericht in 1746 onder impuls van de markies de Tourny, intendant van Bordeaux, als onderdeel van een stedelijke schoonheid project. De werken, toevertrouwd aan de architecten André Portier en Michel Voisin, begonnen in 1758 en eindigden in 1770. Het plein keurt een klassieke stijl, met uniforme gevels gemaakt van gesneden steen, arcades op de begane grond en vloeren versierd met mascarons en smeedijzeren balkons. Het werd een 18e-eeuws Bordeaux stedelijk model, dat de overgang markeert tussen de middeleeuwse stad en de uitbreiding westwaarts.

Tijdens de Franse Revolutie werd het plein in 1790 omgedoopt tot nationaal plein en werd het een openbare executieplaats. De guillotine werd daar geïnstalleerd in oktober 1793, onder toezicht van het Revolutionair Comité van Toezicht en de Militaire Commissie. Onder de 302 slachtoffers van de Bordeaux Terror waren Girondin deputies zoals Elie Guadet, geëxecuteerd in 1794. Ironisch genoeg werd Jean-Baptiste-Marie Lacombe, voorzitter van de Militaire Commissie, er in augustus 1794 na de val van Robespierre zelf guillotined.

In de 19e eeuw veranderde het plein zijn naam meerdere malen: Place du Roi de Rome (1811 In 1868 werd een monumentproject voor de Girondins, voorgesteld door architect Julien Guadet, gepland, maar uiteindelijk elders gerealiseerd. Het plein behoudt echter zijn centrale rol in het leven van Bordeaux, met de installatie van een nulpunt in 1890, die het symbolische centrum van de stad markeert.

In de 20e eeuw bleef Gambetta Square een strategisch kruispunt, vooral voor het openbaar vervoer. Tijdens de bevrijding in 1944 marcheerden de Franse troepen van Binnenlandse Zaken (FFI) daarheen. In de jaren 2000 werd een richtingsmeting opgezet die doet denken aan de Bordeaux-twinning, voordat deze tijdens de hedendaagse herontwikkeling werd ingetrokken.

Tussen 2018 en 2021 onderging het plein een grote transformatie onder leiding van West 8 agentschap en landschapsontwerper Sabine Haristoy. Het project, controversieel voor het slachten van 17 kastanjebomen, vergroot de groene ruimtes (van 2,392 m2 tot 3,851 m2) en gedeeltelijk voetgangers het plein. De 18e-eeuwse gevels, geclassificeerd als historische monumenten sinds 1927, worden versterkt door nieuwe verlichting. De centrale tuin, ooit voorzien van een vijver, wordt vervangen door een seizoensgebonden fontein.

Het huis van 26 Place Gambetta maakt deel uit van dit beschermde architectonische complex. De typische kenmerken van de commerciële begane grond, rechthoekige ramen aangevuld met frontons, en leien dak weerspiegelen de klassieke Bordeaux stijl. De geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met die van het plein, een getuige van de stedelijke, politieke en sociale veranderingen van Bordeaux sinds de Verlichting.

Externe links