Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van ijzer, gelegen aan de Rue Pierreuse in Dampierre-en-Yvelines (Yvelines), is een modulair paviljoen in plasijzer ontworpen door de ingenieur Bibiano Duclos. Op de Universal Exhibition 1889 in Parijs als ticketkantoor, symboliseert het de technologische vooruitgang van de tijd met zijn afneembare, lichte en economische structuur. Na de tentoonstelling werd het op een perceel met uitzicht op de valleien van de Yvette en de Ru des Vaux de Cernay, geïntegreerd in een aangelegd park dat exotiek en romantiek combineert, met een "overzeese" flora zoals ceders en cactussen.

Het constructieve systeem, gepatenteerd in 1890 onder de naam "verbeteringen in afneembare en vervoerbare constructies," is gebaseerd op een ijzeren frame en molenstapels. Dit hygiënistische model, oorspronkelijk zonder kelder, maakt gebruik van een beluchte gezondheid vacuüm om de gezondheid te waarborgen. Gemaakt tussen 1894 en 1896 bij de fabriek Courbevoie, werd het gekocht door Arthur Puig, die het in 1896 op zijn land verworven van de hertog van Luynes installeerde. Oorspronkelijk bewoond door Puig, werd het toen een pension voordat verlaten in de jaren 1950.

Het IJzeren Huis werd in 1986 gekocht door het Regionale Natuurpark Haute Vallée de Chevreuse en werd omgebouwd tot een tussenstop voor wandelaars op GR 11. Sinds 26 november 2021 is het gedeeltelijk opgenomen als historische monumenten. De architectuur weerspiegelt de opkomst van metaal in de 19e-eeuwse bouw, gekenmerkt door projecten zoals de Eiffeltoren, en de industriële innovatie van de tijd, met prefab metalen huizen geëxporteerd als koloniale woningen.

De historische context van zijn creatie maakt deel uit van de economische welvaart van het Tweede Rijk, waar metaal, dankzij de staalindustrie, de infrastructuur revolutioneert. Universele tentoonstellingen, zoals die van 1889, worden vitrines van deze technische vooruitgang. Het IJzeren Huis, met zijn gegalvaniseerde plaatconstructie en modulaire montage, belichaamt deze periode van overgang naar een geïndustrialiseerde, lichte en vervoerbare architectuur, die beantwoordt aan de economische en hygiënistische behoeften van de eeuw.

Externe links