Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Maison de l'Armateur, gebouwd rond 1790 door architect Paul Michel Thibault, onderscheidt zich door zijn unieke organisatie rond een bron van centraal licht verspreid over vijf niveaus. In 1800 verwierf de reder Martin Pierre Foäche het en vertrouwde Pierre-Adrien Pâris, koninklijk tekenaar, de voltooiing van zijn interieur toe. Dit gebouw illustreert de levenswijze van de maritieme elites tussen 1750 en 1850.

Het huis werd zwaar beschadigd tijdens de bombardementen van september 1944 (verloren dak en gevelwand), en werd gered door een naoorlogse nooduitbarsting. In 1950 werd het een ambitieus museumproject. De geleidelijke restauratie vanaf 1975 behoudt zijn oorspronkelijke residentiële karakter en past het aan zijn nieuwe culturele roeping aan.

Het Maison de l'Armateur, dat in 2006 als museum werd ingehuldigd na een complete herstructurering, presenteert vandaag de dag collecties georganiseerd door thematische niveaus: maritieme handel op de begane grond, particuliere appartementen op tussenliggende verdiepingen, en ruimtes gewijd aan de haven van stedenbouw en navigatie op hogere niveaus. De 20 originele stukken, van bescheiden omvang, welkome kunstvoorwerpen en oude meubels in overeenstemming met hun historische gebruik (keuken, muzieksalon, modelkast).

Het museum herbergt opmerkelijke ensembles zoals de glazen collectie van Alphonse Saladin en Reynold Arnould, of vier familieportretten in opdracht van Alexandre Roslin. Deze overnames, aangevuld met werken uit de achttiende eeuw (inclusief een studie van een zwarte dienaar van Pierre David d'Angers), illustreren zowel de weelde van de Havre reders als de culturele uitwisselingen in verband met de grote handel. De vestiging houdt ook visuele gegevens bij van de stedelijke ontwikkeling van Le Havre en havenfaciliteiten.

Dit huismuseum, dat tot het Musées de France behoort, belichaamt vandaag de herinnering aan het pre-industriële Havre. Zijn wetenschappelijke en culturele project belicht de sociale codes van de commerciële elites, terwijl hij de economische transformaties van een grote haven documenteert. De wederopbouw van historische interieurs, gecombineerd met thematische tentoonstellingsruimtes, maakt het een unieke plek om de gouden eeuw van de Normandische maritieme handel te begrijpen.

Externe links