Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Maison de l'Unesco in Parijs à Paris 1er dans Paris 7ème

Patrimoine classé
Maison d'architecte
Maison classée MH
Paris

Maison de l'Unesco in Parijs

    7 Place de Fontenoy
    75007 Paris

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
2000
1946–1958
Voorlopige zetel in het Majestic Hotel
10 avril 1955
Begin van de werkzaamheden
3 novembre 1958
Officiële inauguratie
1963–1964
Eerste uitbreidingen
1995
Meditatieruimte van Tadao Ando
10 avril 2015
Inauguratie van nieuwe ingang
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Bernard Zehrfuss - Franse architect Mede-concepteur van het hoofdgebouw.
Marcel Breuer - Amerikaanse architect Co-auteur van het Fontenoy project.
Pier Luigi Nervi - Italiaanse architect Ontwerp van de sterrenstructuur.
Le Corbusier - Zwitsers-Franse architect Lid van het valideringscomité.
Tadao Ando - Japanse architect Schepper meditatieruimte (1995).
Irina Bokova - Directeur-generaal van UNESCO Inhuldiging van de nieuwe vermelding in 2015.

Oorsprong en geschiedenis

Het UNESCO-huis, ook bekend als het UNESCO-paleis, is het hoofdkwartier van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur in Parijs. Het bestaat uit twee hoofdlocaties: Fontenoy (7e arrondissement, 7e plaats van Fontenoy), ontworpen als driepuntsster door architecten Bernard Zehrfuss (Frankrijk), Marcel Breuer (Verenigde Staten) en Pier Luigi Nervi (Italië), en Bonvin/Millis (15e arrondissement), geleidelijk overgenomen tussen 1967 en 1984. Het project, gevalideerd door een internationale commissie onder wie Le Corbusier en Eero Saarinen, werd op 3 november 1958 na de start van de werkzaamheden in 1955 in gebruik genomen.

Het voormalige Majestic Hotel (16e arrondissement, avenue Kléber) was gelegen tussen 1946 en 1958. Het land van 3 hectare, voorheen een cavaleriebarakken en een artilleriedepot, werd door Frankrijk gecedeerd door een emhyteotisch huurcontract van 99 jaar (symbolische huur van 1.000 frank/jaar). De zetelovereenkomst, geratificeerd in 1955, definieert de privileges van de organisatie op deze Franse bodem. Het hoofdgebouw, versierd met grote kunstwerken (Picasso, Miró, Giacometti), symboliseert internationale samenwerking.

Het complex herbergt een conferentiecentrum op het dak in accordeon, een meditatieruimte ontworpen door Tadao Ando (1995), en bijna 700 kunstwerken aangeboden of verworven, zoals het Romeinse mozaïek Diane Chastersesse (Tunesië) of de geschiedenis van Thor (IJsland). De locatie Bonvin/Miollis, gedeeltelijk ontworpen door Jean Prouvé en André de Vilmorin, wordt tot 2024 gerenoveerd. Een nieuwe beveiligde ingang, ingehuldigd in 2015 door Irina Bokova, heeft de bezoekersreceptie gemoderniseerd.

Reeds in de jaren zestig waren uitbreidingen nodig om de nieuwe lidstaten tegemoet te komen, wat leidde tot de aankoop van extra werken (Bazaine, Noguchi, Tamayo) en de ontwikkeling van terrassen door Roberto Burle Marx. Gebouw V, bekend als "Miollis," illustreert deze uitbreiding. In 2011 was een beheersplan gepland voor de herstructurering van de bijlagelocatie, waarin de nadruk werd gelegd op de voortdurende aanpassing van het hoofdkantoor aan de behoeften van de organisatie.

Het land blijft eigendom van de Franse staat, maar het gebruik ervan wordt geregeld door internationale overeenkomsten. De symbolische huur en de duur van de huurovereenkomst (99 jaar) weerspiegelen de betrokkenheid van Frankrijk bij UNESCO. Kunstwerken, geïntegreerd met architectuur, zijn bedoeld om medewerkers en bezoekers te inspireren, terwijl ruimtes zoals het Grand Auditorium (Room I) culturele en diplomatieke evenementen organiseren en de rol van UNESCO bij de bescherming van het werelderfgoed versterken.

Externe links

Bezoekvoorwaarden

  • Conditions de visite : Ouvert toute l'année
  • Période d'ouverture : Horaires, jours et tarifs sur le site officiel ci-dessus.