Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Dubocage de Bléville is een prive-hotel gelegen op 1-3 rue Jérôme-Bellamarto, in de stad Le Havre. Gebouwd in de 16e en 17e eeuw, onderscheidt het zich door zijn typische regionale architectuur, waarbij lokale materialen zoals zwarte vuursteen, baksteen, Caensteen en l'ardoise worden gecombineerd. Het ensemble vormt een 15 meter hoog "L" gebouw, verdeeld over drie verdiepingen, met een 45° hellend dak genaamd Mansarde zolder. De gevel, geritmd door 20 ramen, twee eierogen en een raamhouder, weerspiegelt de lichtgevende behoeften van het tijdperk.

De structuur combineert traditionele technieken: vuursteen en baksteen basis, houten half-timbers en fakkels. Deze kenmerken maken het een representatief voorbeeld van Havre architectonisch erfgoed. Het hotel behoorde tot Michel Dubocage, hoewel de details van zijn beroep beperkt blijven tot beschikbare bronnen. Zijn inscriptie in historische monumenten, in opdracht van 4 oktober 1946, beschermt zijn gevels en daken, benadrukt zijn erfgoed belang.

Vandaag de dag is het hotel eigendom van de gemeente Le Havre en wordt het geassocieerd met het Museum van het Oude Havre. De gebruikte materialen, lei, Caen steen, keiharde en de halfgevormde structuur herinneren de Normandische bronnen en knowhow van de 16e en 17e eeuw. Het gebouw getuigt ook van de stedenbouwkundige planning van Le Havre vóór de moderne reconstructies, in een historisch gebied vlakbij de kerk van Sint-Franciscus.

De bronnen noemen een geschatte locatie (3 Rue Jérôme Bellarmato), met cartografische nauwkeurigheid als eerlijk beschouwd (noot 5/10). Deze onnauwkeurigheid kan worden verklaard door latere stadsveranderingen of referentiefouten. Desondanks blijft het hotel een belangrijke architectonische bezienswaardigheid, bestudeerd door lokale onderzoekers zoals Jacqueline Briot, wiens werken (2005/2006) documenteren zijn geschiedenis.

Externe links