Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huis à Richelieu en Indre-et-Loire

Huis

    5 Grand Rue
    37120 Richelieu
Particuliere eigendom

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
11 février 1633
Landdonatie
XVIIe siècle
Eerste bouw
XIXe siècle
Binnenrenovaties
9 juin 1932
Eerste bescherming
5 mars 1992
Uitbreidingsbescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevel en dak (op straat): inschrijving bij bestelling van 9 juni 1932; Westelijke gevel op binnenplaats van hoofdhuis body en vleugel in ruil voor plein; trap parallel aan de veranda in het hoofdhuis body; vult met zijn terracotta tegel, zijn houten panelen partities, zijn gepleisterde frame met verlijming en stenen schoorsteen met houtlint; het plaveisel van het hof (zie vak C 235, 238): ingang bij bevel van 5 maart 1992

Kerncijfers

Cardinal de Richelieu - Urban Sponsor Initiator van de stad en donor van het land.
Jacques Lemercier - Architect Auteur van het huis en de stad plannen.
Charles Duret - Oorspronkelijke eigenaar Heer van Chevry, begunstigde van het land.
Jean Barbet - Ondernemer Bouwmanager.

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van Richelieu, gebouwd in de zeventiende eeuw, maakt deel uit van het ambitieuze stedelijke project van kardinaal Richelieu. Deze laatste veranderde zijn geboortedorp in een ideale stad, ontworpen volgens strikte geometrische principes: symmetrische straten, sloten, muren en monumentale poorten. De plannen werden opgesteld door architect Jacques Lemercier, bekend van zijn werk aan het Château de Richelieu, en de constructies werden uitgevoerd door aannemers als Jean Barbet. Zo werd de stad een klassiek stedelijk model, dat de kracht van de kardinaal weerspiegelt en de visie moderniseert.

Het land van dit huis werd op 11 feb. 1633 door de kardinaal van Karel Duret, heer van Chevry, toen intendant en hoofd financieel officier. Duret, ook voorzitter van de Kamer van Accounts, liet een privéhotel bouwen volgens de plannen van Lemercier. De zolder, bewaard gebleven in de staat, onthult originele elementen zoals stenen schoorstenen, houten panelen, of terracotta tegels. Hoewel de appartementen in de 19e eeuw werden herontworpen, dateren sommige bijgebouwen, zoals stallen en commons, nog steeds uit de 17e eeuw. De 19e-eeuwse schoorstenen, typisch Richelieu, getuigen van de latere evoluties van het gebouw.

De bescherming van het monument vond plaats in twee fasen: de gevel en het dak werden ingeschreven in 1932, terwijl andere elementen (trappen, zolder, binnenplaats) werden toegevoegd aan de inventaris in 1992. Deze maatregelen benadrukken de erfgoedwaarde van een gebouw dat representatief is voor de civiele architectuur van die tijd, waarbij klassieke striktheid en latere aanpassingen worden gecombineerd. Het huis belichaamt zo zowel het erfgoed van Richelieu's grote stedenbouwkundige ontwerp als de sporen van latere transformaties, vooral in de 19e eeuw.

De locatie van het huis op 5 Grande Rue bevestigt de integratie in de bestelde stedelijke stof van Richelieu. Hoewel geografische nauwkeurigheid wordt beschouwd als slecht (niveau 5/10), het adres en de registratie in de Historische Monumenten inventaris maken het een belangrijke getuige van de architectonische en sociale geschiedenis van de stad. De beschermde elementen, zoals het ommuurd frame of de met hout omzoomde schoorsteen, geven een overzicht van de bouwtechnieken en levensstijl van de lokale elites onder het Oude Regime.

Externe links