Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De malouinière du Puits Sauvage, gelegen in Saint-Malo in het gehucht Saint-Étienne, werd tussen 1729 en 1732 gebouwd door architect Michel Marion voor de familie Nouël van Baronnie, afstammeling van een neef van Jacques Cartier. Dit monument illustreert de gouden eeuw van de malouinières, landverblijven opgericht door de reders en particulieren verrijkt door de maritieme handel en de race in de achttiende eeuw. Zijn sobere architectuur, met een huis geflankeerd door twee lage vleugels en een steil dak, weerspiegelt de karakteristieke stijl van deze huizen.

Het eigendom, oorspronkelijk verworven door de Nouël de la Baronnie, kwam in 1799 in handen van de familie Marion, vervolgens in 1807 bij de familie Gauttier door het huwelijk van Thérèse Marion met Louis Gauttier, reder en vriend van Robert Surcouf. Onder zijn opmerkelijke eigenaren was Rear Admiraal Pierre-Henry Gauttier van het Parc (1772-1850), die in 1820 cactussen van Montevideo terugbracht, waardoor de oprichting van een botanische collectie nog steeds aanwezig. De malouinière werd zwaar beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, verloor zijn wasserij, westvleugel en tuinman paviljoen onder bombardement.

De Malouinière werd in 1990 geregisseerd door Jean Gauttier, een erfgoedarchitect en huidige eigenaar, die in 2013 werd bekroond met de Nationale Prijs van de Vieilles Maisons Françaises. Het landgoed, dat sinds 1998 voor het publiek toegankelijk is, herbergt een hectare aan Franse tuinen, een tropische kas van 800 soorten cactussen en opmerkelijke bijgebouwen als een 18e eeuws paardenzwembad. Zijn recente geschiedenis werd gekenmerkt door controverse in 2015, tegen een ziekenhuisproject dat zijn beschermde omgeving bedreigde.

Het huis, met een oppervlakte van 550 m2, behoudt originele elementen zoals 18e-eeuwse lambrisering, mythologische zigeuners, en historische meubels met inbegrip van letters van markering en navigatie-instrumenten. De tuinen, gereconstitueerd sinds 1999, combineren geometrische bossen, boomgaarden en een terras dat het corsair universum oproept met houten sparren en kanonnen. De malouinière inspireert ook literatuur, die dienst doet als decor voor de politieserie van de Frédéric Mars van de Brigade La Breiz.

De architectuur van de Puits Sauvage onderscheidt zich door de vierkante binnenplaats en de twee zijtrappen, een ongebruikelijke regeling tussen de malouinières. Ondanks de gedeeltelijke vernietiging van haar afhankelijkheden en tuinen tijdens de oorlog, heeft de site zijn authenticiteit behouden, met name dankzij de ononderbroken familieoverdracht sinds 1807. De collectie cactussen, die in de 19e eeuw werd geïnitieerd, getuigt van de uitwisseling van Malouin-zeevaarten, terwijl de lucratieve, dovecote en bron van 1746 dit uitzonderlijke erfgoed aanvullen.

Externe links