Oorsprong van het herenhuis XVIe siècle (≈ 1650)
Jassen bewaard in het centrale lichaam.
1ère moitié du XVIIe siècle
Gedeeltelijke reconstructie
Gedeeltelijke reconstructie 1ère moitié du XVIIe siècle (≈ 1750)
Deels ten oosten van het centrale lichaam hersteld.
2e moitié du XVIIe siècle
Belangrijke uitbreidingen
Belangrijke uitbreidingen 2e moitié du XVIIe siècle (≈ 1750)
Zijpaviljoens en dovecote gebouwd.
1900 (environ)
Toevoeging van oranjerie
Toevoeging van oranjerie 1900 (environ) (≈ 1900)
Gebouwd door Paul Datessen.
13 mai 1986
Registratie MH
Registratie MH 13 mai 1986 (≈ 1986)
Bescherming van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het landhuis, duivenhuis en gemeenten; invoerrooster (vak B 273) : inschrijving bij bestelling van 13 mei 1986
Kerncijfers
Paul Datessen - Architect
Ontwerper van oranjerie rond 1900.
Oorsprong en geschiedenis
Het Calvinière herenhuis is een emblematisch gebouw gelegen op de grens van de gemeenten Auverse en Noyant-Villages, in het departement Maine-et-Loire. Gebouwd voornamelijk tussen de 16e en 18e eeuw, illustreert het de architectonische evolutie van de regio, mengen Renaissance overblijfselen met 17e en 18e eeuw reconstructies. Het centrale lichaam behoudt sporen van de 16e eeuw, terwijl de zijpaviljoens en dovecote dateren uit de 17e eeuw. Een deel van de bijgebouwen werd herbouwd in de 19e eeuw, en een oranjerie toegevoegd rond 1900 door architect Paul Datessen.
Het herenhuis is beschermd als historische monumenten sinds 1986, met een inscriptie die gevels, daken, duivenvoet, commons en toegangspoort. Deze officiële erkenning onderstreept het belang van het erfgoed in het engelenlandschap. Hoewel de bronnen een gedeelde locatie tussen Auverse en Noyant-Villages vermelden, is het belangrijkste administratieve adres verbonden met Auverse (code Inzie 49228) in de regio Pays de la Loire. Architectonische elementen, zoals de dovecote en de 17e eeuwse bakkerij, getuigen van het seigneuriële en agrarische gebruik ervan.
De geschiedenis van het herenhuis weerspiegelt de sociale en economische transformaties van Anjou, waar woningen dienden als woonplaatsen voor nobele of bourgeoise families tijdens het onderdak voor landbouwactiviteiten. De aanwezigheid van een dovecote, symbool van seigneuriale wet, en een latere oranjerie, toont de aanpassing van het domein aan de modi en behoeften van opeenvolgende periodes. Hoewel de informatie over de toegang tot het publiek beperkt is, maakt de inscriptie onder historische monumenten het een bevoorrechte getuige van de lokale geschiedenis.