Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Manoir de la Calvinière à Auverse en Maine-et-Loire

Patrimoine classé
Demeure seigneuriale
Manoir

Manoir de la Calvinière

    La Calvinière 
    49490 Noyant-Villages
Particuliere eigendom

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
XVIe siècle
Oorsprong van het herenhuis
1ère moitié du XVIIe siècle
Gedeeltelijke reconstructie
2e moitié du XVIIe siècle
Belangrijke uitbreidingen
1900 (environ)
Toevoeging van oranjerie
13 mai 1986
Registratie MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken van het landhuis, duivenhuis en gemeenten; invoerrooster (vak B 273) : inschrijving bij bestelling van 13 mei 1986

Kerncijfers

Paul Datessen - Architect Ontwerper van oranjerie rond 1900.

Oorsprong en geschiedenis

Het Calvinière herenhuis is een emblematisch gebouw gelegen op de grens van de gemeenten Auverse en Noyant-Villages, in het departement Maine-et-Loire. Gebouwd voornamelijk tussen de 16e en 18e eeuw, illustreert het de architectonische evolutie van de regio, mengen Renaissance overblijfselen met 17e en 18e eeuw reconstructies. Het centrale lichaam behoudt sporen van de 16e eeuw, terwijl de zijpaviljoens en dovecote dateren uit de 17e eeuw. Een deel van de bijgebouwen werd herbouwd in de 19e eeuw, en een oranjerie toegevoegd rond 1900 door architect Paul Datessen.

Het herenhuis is beschermd als historische monumenten sinds 1986, met een inscriptie die gevels, daken, duivenvoet, commons en toegangspoort. Deze officiële erkenning onderstreept het belang van het erfgoed in het engelenlandschap. Hoewel de bronnen een gedeelde locatie tussen Auverse en Noyant-Villages vermelden, is het belangrijkste administratieve adres verbonden met Auverse (code Inzie 49228) in de regio Pays de la Loire. Architectonische elementen, zoals de dovecote en de 17e eeuwse bakkerij, getuigen van het seigneuriële en agrarische gebruik ervan.

De geschiedenis van het herenhuis weerspiegelt de sociale en economische transformaties van Anjou, waar woningen dienden als woonplaatsen voor nobele of bourgeoise families tijdens het onderdak voor landbouwactiviteiten. De aanwezigheid van een dovecote, symbool van seigneuriale wet, en een latere oranjerie, toont de aanpassing van het domein aan de modi en behoeften van opeenvolgende periodes. Hoewel de informatie over de toegang tot het publiek beperkt is, maakt de inscriptie onder historische monumenten het een bevoorrechte getuige van de lokale geschiedenis.

Externe links