Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Marbeuf Manor House, gelegen in het gelijknamige gehucht Sahurs (Seine-Maritime), is een gotisch gebouw gebouwd in 1515. De gevel wordt gekenmerkt door een gotische veranda die wordt overdekt door een half-houten en stenen huis van Caumont, typisch voor de Normandische Renaissance architectuur. De andere oude delen, gedeeltelijk vernietigd, werden in de 18e eeuw vervangen door een meer recente vleugel, die de stilistische evoluties van het tijdperk weerspiegelt.

De aangrenzende kapel, oorspronkelijk gewijd aan Notre-Dame-de-la-Paix, wordt toegeschreven aan Louis de Brézé, Sénéchal de Normandie en echtgenoot van Diane de Poitiers. Rond 1525 wordt het gekenmerkt door een driezijdig bed en twee gebogen overspanningen met elegantie. De ramen, met originele gordelroos, hebben hun glas-in-lood ramen verloren, maar behouden opmerkelijke elementen zoals een liturgische pool en 16e eeuwse panelen. Onder de bestrating herinnert een grafkluis zich zijn begrafenisroeping.

In 1635 werd de kapel hernoemd tot Notre-Dame-du-Vœu nadat Anne van Oostenrijk een gelofte deed voor de geboorte van een erfgenaam, die een zilveren standbeeld beloofde van het gewicht van het komende kind. Twee jaar later werd Lodewijk XIV geboren, waardoor Sahurs de reputatie kreeg "een koning aan Frankrijk te hebben gegeven." Het standbeeld, met een gewicht van bijna 6 kg, werd in de kapel geïnstalleerd tot zijn verdwijning tijdens de Revolutie. Sindsdien heeft de site pelgrims en gelovigen aangetrokken, een lokale toewijding die geworteld is in de monarchische geschiedenis.

Het herenhuis en de kapel zijn sinds 7 mei 1945 geclassificeerd als historische monumenten, die hun erfgoedwaarde erkennen. De ingang veranda en kapel, de enige beschermde overblijfselen, getuigen van de invloed van Normandische adellijke families, zoals de De Marbeuf, die de geschiedenis van de plaats markeerde. De dichter Pierre de Marbeuf (17e eeuw), geboren in Sahurs, woonde er en droeg bij aan de literaire roem van het landgoed.

Architectureel illustreert het herenhuis de overgang tussen laatgotiek en renaissance, met lokale materialen zoals Caumont steen. De kapel combineert ondertussen structurele elegantie en religieuze symboliek, die de spirituele en politieke aspiraties van zijn tijd belichamen. Dankzij hun behoud kunnen we vandaag de evolutie van constructieve technieken en toegewijde praktijken in Normandië bestuderen.

De site maakt deel uit van een breder historisch landschap, gekenmerkt door de nabijheid van de Seine en de loops die sinds de Middeleeuwen menselijke uitwisselingen en nederzettingen hebben gestructureerd. Het bos van Roumare en de pelgrimsroutes, zoals die naar Mont-Saint-Michel, versterken zijn anker in een gebied rijk aan middeleeuwse en herboren erfgoed.

Externe links