Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bordeaux tabaksfabriek werd in 1825 gebouwd naar aanleiding van het decreet van 1810 om het staatsmonopolie op de productie en afzet van tabak te herstellen. Het werd vervolgens de enige bevoorradingsstructuur in de Bordeaux regio voor anderhalve eeuw. Dit industriële gebouw, ontworpen om de productie van sigaren en tabakspoeders te centraliseren, voornamelijk werkende vrouwen: ongeveer 600 werknemers werkten in gespecialiseerde werkplaatsen, waaronder drogers en gistingseenheden.

In 1805 werd een tabaksfabriek opgericht in het voormalige hotel van de fiacres van Bordeaux, voordat het werd opgericht als een Imperial Manufacture in 1811. De architect Michel-Jules Bonfin ontwierp in 1824 de monumentale gevel van het Rodesseplein, gekenmerkt door een centraal voorlichaam en een driehoekig pediment. In 1825 en 1920 werden uitbreidingen doorgevoerd om werkplaatsen te moderniseren en de productie te organiseren, die in 1928 bijna 2 miljoen kg verwerkte tabak bereikten. De fabrikant, gespecialiseerd in sigaren uit 1945, had in 1877 tot 1.684 werknemers in dienst, waaronder 1.000 vrouwen.

Na de sluiting in 1987 werd de site gedeeltelijk behouden: alleen de Bonfin-gevel, die in 1990 in de historische monumenten werd genoemd, ontsnapte aan vernietiging tijdens de bekering. De gebouwen hebben nu een bejaardentehuis. Op zijn hoogtepunt produceerde de fabriek jaarlijks 180 miljoen sigaren in 26 verschillende presentaties, wat haar sleutelrol in de lokale economie en het staatsmonopolie op tabak illustreert.

De architectuur van de site weerspiegelt haar industriële evolutie. Het hoofdlichaam, met zijn twaalf spanten en zijn voorlichaam, domineert Rodesse Square. De binnenplaats met peristyle, de werkplaatsen uitgerust met stoommachines al in 1865, en het in 1929 opgetrokken klokgebouw vertonen technische aanpassingen. Materialen zoals steen, coating en mechanische tegels onderstrepen het functionele en monumentale karakter van het ensemble, dat 12,506 m2 beslaat.

De vrouwelijke arbeidskrachten stonden hierin centraal, met name bij de productie van saferlatis (snaptabak) en sigaretten. In 1870 had de fabriek 18 verpakkers, 10 sigarettenmachines en luchtvaartmaatschappijen, gemoderniseerd in de 20e eeuw met bevochtigers en automatische verpakkers. De daling van de activiteit, gekenmerkt door 87 werknemers in 1987 ten opzichte van 1,684 een eeuw eerder, weerspiegelt veranderingen in de tabaksindustrie in Frankrijk.

Externe links