Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Marineland d'Antibes, opgericht in 1970 door graaf Roland de La Poype, was een pionierspark in Europa, gelegen aan de Franse Riviera. Oorspronkelijk ontworpen om het publiek bewust te maken van het leven van grote zeedieren, heeft het zich geleidelijk ontwikkeld door delphinaria, aquariums en attracties zoals Aquasplash en Kid's Island te integreren. Het park herbergde ongeveer 4.000 exemplaren op 26 hectare, waaronder orka's en dolfijnen, en werd een van de meest bezochte toeristische plaatsen in Provence-Alpes-Côte d'Azur.

In de jaren '80-1990 breidde Marineland zich aanzienlijk uit onder Mike Riddell, met de toevoeging van nieuwe zwembaden, waaronder haaien in 1996, en de diversificatie van haar activiteiten. Het park stond echter ook voor uitdagingen, waaronder de dure bouw van het Orcabekken in het begin van de jaren 2000, wat leidde tot financiële problemen en een verandering van richting. In 2006 kocht de Spaanse groep Parques Reunidos het park, wat het begin markeerde van een tijdperk van geïndustrialiseerd management.

Vanaf 2013 was Marineland het doelwit van toenemende kritiek, met name na de publicatie van de documentaire Blackfish, waarin de omstandigheden van de gevangenschap van walvisachtigen werden benadrukt. Demonstraties en associatieve druk zijn toegenomen en beschuldigen het park van dierenmisbruik. De overstromingen van 2015 verergerden de situatie, waardoor dieren verloren gingen en de infrastructuur zwaar werd beschadigd. Ondanks pogingen om onderwijs te herpositioneren, daalde de aanwezigheid, en de wet van 2021 het verbieden van de gevangenschap van walvisachtigen bezegelde het lot van het park.

Marineland's definitieve sluiting werd aangekondigd voor 5 januari 2025, als gevolg van het wettelijke verbod op cetacean shows en de aanhoudende daling van de aanwezigheid. Het park, dat meer dan 100 vaste medewerkers in dienst had en 425.000 jaarlijkse bezoekers verwelkomde, zag zijn economisch model instorten. De verplaatsing van dieren, vooral de laatste twee orka's, Wikie en Keijo, blijft een grote uitdaging, zonder een duidelijke oplossing tot nu toe.

Marineland speelde ook een rol in het behoud en wetenschappelijk onderzoek, nam deel aan Europese programma's voor bedreigde soorten (EPS) en ontving een Research Centre for Cetaceans (CRC). Ondanks zijn bijdragen aan het publieke bewustzijn en de voortplanting van kwetsbare soorten, is het park bekritiseerd voor zijn gevangen praktijken, met name voor walvissen en ijsberen. Zijn erfenis blijft controversieel, tussen toeristische innovatie en ethische debatten over dierenwelzijn.

De sluiting van Marineland markeert het einde van een tijdperk voor mariene parken in Frankrijk, als gevolg van een maatschappelijke verandering in verband met de gevangenschap van wilde dieren. Hoewel plannen voor heiligdommen of transfers werden genoemd, werd geen definitieve oplossing gevonden voor de resterende walvisachtigen. Het park, ooit symbolisch, laat een complexe erfenis achter, waarbij toeristische successen, wetenschappelijke vooruitgang en ethische polemieken worden gecombineerd.

Externe links