Registratie voor historische monumenten 1926 (≈ 1926)
Eerste officiële erfgoed erkenning van het kasteel.
2015
Indeling als historische monumenten
Indeling als historische monumenten 2015 (≈ 2015)
Verbeterde bescherming vanwege de uitzonderlijke waarde ervan.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
De beschikbare teksten bevatten geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel Martigné-Briand is een emblematisch gebouw gelegen in de gelijknamige gemeente Maine-et-Loire, in het hart van de Loire. Hoewel de exacte bouwperiode niet in de beschikbare bronnen is gespecificeerd, toont de architectuur een duidelijke evolutie, van een meestertoren van romaanse oorsprong tot flamboyante elementen, die middeleeuwse stilistische transformaties in Anjou weerspiegelen. Dit monument illustreert de regionale architectonische dynamiek door de eeuwen heen, zoals blijkt uit de studie van Solen Peron-Bienvenu en Jean-Frédérick Grevet die in 2023 werd gepubliceerd.
Het kasteel was onderworpen aan belangrijke maatregelen ter bescherming van het erfgoed: in 1926 werd het in 2015 geclassificeerd als historische monumenten, waarbij de uitzonderlijke historische en architectonische waarde ervan werd erkend. Deze opeenvolgende classificaties onderstrepen het belang ervan in het erfgoed van Liguria en Angelvin. Hoewel de bronnen geen details geven over de gebeurtenisgeschiedenis of -eigenaren, bevestigen de opname ervan in de Maine-et-Loire Historical Monuments List en zijn referentie in de Merimée basis zijn opmerkelijke locatiestatus.
Regionale kastelen zoals Martigné-Briand speelden vaak een centrale rol in de sociale en economische organisatie van het Angevin-gebied. In de middeleeuwen dienden deze gebouwen zowel als seigneuriële woningen, administratieve centra en symbolen van macht, terwijl ze deelnamen aan lokale defensie. Hun aanwezigheid structureerde de agrarische, ambachtelijke en commerciële activiteiten van de omliggende gemeenschappen, wat een sociale hiërarchie weerspiegelt die gekenmerkt wordt door feodaliteit. In Anjou, een land van samenvloeiing tussen plantage en Capetische invloeden, belichamen deze monumenten nog steeds een militair, residentieel en cultureel erfgoed.