Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De middeleeuwse huizen van Draguignan, gelegen in de historische wijk van de Juiverie, dateren voornamelijk uit de dertiende en veertiende eeuw. Ze vormden een set van 50 huizen tussen de Orange Gate en de Rue du Portalet, geïntegreerd in de stedelijke behuizing. Deze huizen, waarschijnlijk bezet door kooplieden of ambachtslieden, werden aangepast in de zestiende eeuw, met interne afdelingen. Sommigen behouden fresco's, hoewel hun toeschrijving aan een synagoge wordt betwist: ze zijn eerder romaanse huizen met decoraties verboden door de Israelitische cultus.

Het Jodendom Draguignan herbergde een actieve Joodse gemeenschap, met tot 225 leden in de Middeleeuwen. De wijk omvat collectieve infrastructuur zoals een waterput (1380), een oven (1412), een slagerij (1374), en een geheime doorgang (Courroua Trouca, 1430) die leidt naar de Joodse begraafplaats in Blancon. Een galg voor Joden, Las forcas dels Jusieus, werd al in 1383 genoemd aan de noordwestkant van de Col de l'Ange. Deze elementen illustreren zowel de autonomie van de gemeenschap als de segregatie.

De geschiedenis van dit gebied wordt gekenmerkt door perioden van beperkingen en uitzettingen. Reeds in 1313 legde het bisdom Fréjus professionele beperkingen op aan de Joden, gevolgd door in 1363 de verplichting om het wiel te dragen. In 1489 De huizen, nu gedeeltelijk beschermd (geregistreerd in 1996), herinneren aan dit complexe verleden, tussen economische integratie en sociale marginalisering.

Onder de opmerkelijke figuren, Isaac Ben Abraham ha-Gorni, een 13e eeuwse reizende dichter, sterk bekritiseerde de gemeenschap in zijn geschriften, terwijl Salomon Bendes, een arts, werd beloond voor zijn rol in een epidemie. Régine Abram, bekeerd onder de naam Catherine Silolle, illustreert de strategieën om Joden aan te passen aan vervolging. Deze individuele verslagen werpen licht op de culturele en religieuze dynamiek van de buurt, tussen traditie en gedwongen assimilatie.

De archeologische en tekstuele bronnen onderstrepen het belang van Jodendom in de stedelijke geschiedenis van Draguignan. De huizen, hoewel getransformeerd, behouden sporen van hun oorspronkelijke functie, zoals fresco's of collectieve structuren. Hun studie maakt het mogelijk om het dagelijks leven van een Provençaalse Joodse gemeenschap gedeeltelijk te reconstrueren, tussen economische welvaart en toenemende wettelijke beperkingen tot haar daling aan het begin van de zestiende eeuw.

Externe links