Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Menhir van Kerhouézel tot Porspoder dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Menhirs
Finistère

Menhir van Kerhouézel tot Porspoder

    Route du Créac'h
    29840 Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Menhir de Kérhouézel à Porspoder
Crédit photo : Gerhard Haubold - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouwperiode
1842
Eerste kadastrale vermelding
22 février 1921
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhir de Kérouezel (cad. A 634): classificatie bij decreet van 22 februari 1921

Kerncijfers

Georges Guénin - Folklorist Documenteerde de legende (1936).
Yohann Sparfel - Archeoloog Bestudeerde menhir (2009).
Yvan Pailler - Archeoloog Co-auteur van een studie (2009).

Oorsprong en geschiedenis

Menhir de Kerhouézel is een megaliet uit de gemeente Porspoder in Bretagne. Dit granieten blok, gewonnen uit de Aber-Ildut, onderscheidt zich door zijn imposante afmetingen: 6,60 meter hoog voor 1,70 meter breed en 1 meter dik, met een vijfhoekig doorsnede. Hij was al op het kadastrale vlak van 1842, wat zijn erkende anciënniteit verklaart.

Gerangschikt onder de titel van historische monumenten in opdracht van 22 februari 1921 wordt deze menhir geassocieerd met een lokale legende dat hij zich tegen zichzelf zou keren en gaan zwemmen op zee. Deze mondelinge traditie, gemeld door folk bronnen zoals Georges Guénin (1936), illustreert het symbolische belang van megalieten in de Bretonse cultuur. De site blijft vandaag een privé-eigendom, maar de beschermde status maakt het een belangrijke getuigenis van de prehistorische Finse erfgoed.

Archeologische studies, met name van Yohann Sparfel en Yvan Pailler (2009), wijzen op de integratie ervan in het netwerk van megalithische sites in het district Brest. De geschatte locatie, op 93 Rue de Kerdelvas, en het kadastrale classificatie (park A 634) maken het een punt van belang voor onderzoekers en liefhebbers van de prehistorische geschiedenis. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat als "a priori bevredigend" (niveau 6/10) op basis van beschikbare gegevens.

Externe links