Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De menhirs van Clos-et-Bé, gelegen in Saint-Gildas-de-Rhuys in Morbihan, dateren uit de Neolithische periode. Deze stenen, typisch voor Bretonse megalithische architectuur, zijn door prehistorische gemeenschappen opgericht om redenen die nog gedeeltelijk onbekend zijn, waarschijnlijk gekoppeld aan rituele of begrafenispraktijken. Hun aanwezigheid illustreert het symbolische en culturele belang van deze monumenten in het lokale landschap.

De menhirs van Clos-et-Bé (kadaster B 135, 136) worden op 23 januari 1970 als Historisch Monument beschouwd. Hun locatie, hoewel met gemiddelde nauwkeurigheid gerapporteerd (noot 5/10), is gedocumenteerd op adres 19 Route de Clos Er Be, in de gemeente Saint-Gildas-de-Rhuys. Deze overblijfselen bieden een tastbaar overzicht van bouwtechnieken en overtuigingen van neolithische samenlevingen in Bretagne.

In het Neolithische tijdperk werd de regio Breton gekenmerkt door een overgang naar landbouw en sedentarisering. Menhirs, vaak geassocieerd met uitlijningen of uitvaartplaatsen, kunnen dienen als territoriale bezienswaardigheden, plaatsen van aanbidding of collectieve gedenktekens. Hun erectie weerspiegelde een maatschappelijke organisatie die in staat is om aanzienlijke menselijke en technische middelen te mobiliseren, en benadrukte de centrale rol van deze monumenten bij het structureren van prehistorische gemeenschappen.

Externe links