Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De metro ingang van het Quatre-Septembre station, gelegen in het 2e arrondissement van Parijs, werd in 1900 ontworpen door de architect Hector Guimard (1867-1942), hoofdfiguur van Art Nouveau. Dit monument maakt deel uit van een serie van 167 toegangen besteld door de Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP) voor de eerste lijn van de metro, ingehuldigd tijdens de Universele Tentoonstelling van 1900. Guimard, hoewel geen winnaar van de eerste wedstrijd, werd gekozen voor zijn gedurfde stijl die ijzer, gietijzer, glas en geëmailleerde lava combineerde, waardoor de voorstellen die door zijn concurrenten te conventioneel werden geacht, werden gebroken.

De ingangen van Guimard onderscheiden zich door hun overdekte edicles of hun entourages in gesneden gietijzer, versierd met "Metropolitan" borden en slanke candelabras die muguet strengen oproepen. Het model van het Quatre-Septembre station toont, net als het merendeel van de prestaties, eenvoudige entourages: een gietijzeren balustrade omlijst met twee candelabras die een geëmailleerde plaat ondersteunen. Deze structuren, ontworpen om modulair en reproduceerbaar te zijn, vormen een esthetische breuk met ambient academicisme, terwijl ze voldoen aan technische en economische vereisten.

Zodra ze werden geïnstalleerd, zorgden Guimards creaties voor controverse. Critiqued om hun stijl beschouwd als te uitbundig of hun grijsgroen geassocieerd met Duitse uniform, deze toegangen worden symbolen van moderniteit. Na 1913 verliet de CMP geleidelijk de Guimard modellen ten gunste van meer sobere ontwerpen, zoals die van Adolphe Dervaux in de jaren twintig. Ondanks hun achteruitgang werden de overige ingangen, waaronder die van Quatre-Septembre, beschermd als historische monumenten uit 1965 en gerestaureerd in de jaren negentig om hun authenticiteit te behouden.

De ingang van Quatre-Septembre, gelegen op de hoek van de straten van Quatre-Septembre, Monsigny en Choiseul, is ingeschreven in de historische monumenten op bevel van 12 februari 2016. Het illustreert Guimards nalatenschap, wiens werken, ooit bedreigd met vernietiging, nu worden gevierd als iconen van het Parijse landschap. Deze structuren, zowel functioneel als artistiek, getuigen van een tijd waarin kunst en industrie zich wilden verzoenen, terwijl zij de komst markeren van een nieuwe stedelijke vervoerswijze.

Naast hun praktische rol inspireerden de Guimard-ingangen kunstenaars, filmmakers (zoals Louis Malle in Zazie op de metro) en stripschrijvers (Jacques Tardi, Enki Bilal). Hun esthetiek, het mengen van vegetarische rondingen en geometrische patronen, overtrof grenzen: sommige stukken werden geëxporteerd naar buitenlandse musea (zoals de MoMA in New York), terwijl reproducties vandaag sieren plaatsen zoals het casino Parijs Las Vegas. Deze prestaties, hoewel gereduceerd tot honderd exemplaren van de 167 originelen, blijven belangrijke getuigen van de Belle Époque en Art Nouveau.

Externe links