Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De schipbreuk van La Sémillante, een Frans fregat van Toulon op 14 februari 1855 voor de Krim, vond plaats in de nacht van 15-16 februari 1855 voor de Lavezzi eilanden, bij Bonifacio. Wanneer gevangen in een storm, raakte het een hoge grond op 12 knopen en zonk lichaam en eigendom, met zijn 773 passagiers: 8 officieren, 293 matrozen, en meer dan 400 soldaten met hun uitrusting. Er zijn geen overlevenden geïdentificeerd. De eerste lichamen, vaak versnipperd, werden gevonden op 18 februari en begraven op het eiland door versterkingssoldaten.

Een onderzoek werd uitgevoerd door Luitenant de Vaisseau Jean Baptiste Bourbeau, commandant van l seniaviso l'Averne, die ter plaatse arriveerde op 1 maart 1855. Zijn rapporten, gebaseerd op getuigenissen en de studie van puin, specificeren de omstandigheden van de tragedie. Onder zijn bevel werden twee begraafplaatsen (Acharino in het westen, Furcone in het oosten) geopend om 560 lichamen te begraven, waaronder die van kapitein Jugan, geïdentificeerd door zijn dichtgeknoopte uniform. Een piramidestel werd opgericht op het eiland van de scheepswrak, met een gedenkplaat ter ere van de slachtoffers, verenigd "in eeuwige rust als in dienst.".

Deze tragedie, die plaatsvond kort nadat andere scheepswrakken in de Zwarte Zee tijdens de Krimoorlog, had een nationale impact. De overheid gaf de Urban astronoom Le Verrier opdracht om de voorspelbaarheid van de storm te bestuderen. Zijn conclusies, die het Venturi-effect in de monden van Bonifacio en het potentieel van telegrafen om te waarschuwen benadrukten, legden de basis voor moderne weerberichten. In 1874 werd een vuurtoren gebouwd op het eiland Lavezzo om het gebied te beveiligen.

De verspreide wrakken van La Sémillante werden in 1952 door Dr. Henri Chenevée onderzocht, hoewel artefacten (zoals zijn bel, gestolen in de jaren zeventig) illegaal werden opgevoed ondanks de wettelijke bescherming die in de jaren zestig werd ingevoerd. Begraafplaatsen en steles, geclassificeerd als Historische Monumenten in 1983, blijven plaatsen van herinnering, getuigend van deze mariene ramp en de wetenschappelijke en herdenkingsgevolgen.

De schipbreuk inspireerde een aantal literaire werken, waaronder Agonie de la Sémillante van Alphonse Daudet (1869) en Une vendetta de Guy de Maupassant, die het evenement verankeren in de populaire cultuur. De platen van de begraafplaatsen, met namen van de officieren, herinneren zich hun offer, terwijl het piramidemonument, met uitzicht op Cala Lazarina, symboliseert de collectieve herinnering aan deze tragedie.

Externe links