Tijdlijn

Oorsprong en geschiedenis

Mount Gerbier-de-Jonc is een fonolitische koepel die 8 miljoen jaar geleden werd gevormd door een viskeuze lavaextrusie, typisch voor de peleaanse vulkaan. Gelegen in de bergen van Vivarais (Centraal Massief), maakt het deel uit van het Mézenc-massief en markeert de scheidingslijn van de wateren tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Zijn naam, van slecht begrepen pre-celtische oorsprong, werd in "Gerbier de Jonc" aanbevolen, hoewel hij geen verband had met borstels of gerbers. De top, geprimeerd en geërodeerd door de gletsjer, wordt omringd door bolletjes als gevolg van de fragmentatie van zijn fonoliet rijk aan sanidine en daugiet kristallen.

Regenwater infiltreerd zijn prisma's en traverses gekraakt basalts voordat een grondwater tafel in een granitische arena. Deze tabel geeft de geboorte van de drie bronnen van de Loire, de langste rivier in Frankrijk, gelegen aan de voet. Deze bronnen, waarvan de naam soms wordt betwist, maken van de Gerbier-de-Jonc een symbolische plaats, die elk jaar wordt gevierd tijdens de "cirkel van de drie bronnen," waarbij vertegenwoordigers worden samengebracht van dorpen waar andere grote Europese rivieren, zoals de Donau, worden geboren.

Gerangschikt een natuurlijke site sinds 1933 en ZNIEFF type I zone (280 hectare), de berg is de thuisbasis van beschermde soorten en trekt meer dan 400.000 jaarlijkse bezoekers, voornamelijk lokale. De gratis klim (30 minuten) en de recente ontwikkelingen, zoals het huis van de site geopend in 2017 (voormalig chalet-hotel getransformeerd), maken het de tweede toeristische site van de Ardèche. De afdeling investeerde 4,5 miljoen euro in 2016 om dit erfgoed te behouden, terwijl het waarderen van lokale tradities zoals het "Fine Fats Beef of Mezenc" (AOC), gevierd elke paasmaandag.

De Gerbier-de-Jonc is ook een doorgangsplaats voor sportevenementen, zoals de Ardéchoise, een cyclosportief waarvan de route "La Volcanique" (176 km) elke juni de aangrenzende pas (1.417 m) passeert. Zijn geologische geschiedenis, gekoppeld aan de alpine orogenese en breuken van de hercynische basis, maakt het een getuige van de oude vulkanische activiteiten van de oostelijke Velay, tussen 13 en 7 miljoen jaar. Vandaag belichaamt het zowel een groot natuurlijk, cultureel als toeristisch erfgoed in Auvergne-Rhône-Alpes.

Zijn wetenschappelijke naam, suc, wijst in de regio vulkanische reliëfs met karakteristieke vormen. De site, beheerd door het departement Ardèche, illustreert ook de uitdagingen van het behoud van kwetsbare natuurgebieden, met opmerkelijke fauna en flora, beschermd voor bijna een eeuw.

Externe links