Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument voor de doden van Vichy is gelegen plein van General Leclerc, in de thermale wijk, in de buurt van de grote hotels. Het bestaat uit een blok graniet in de vorm van een podium, dat twee bronzen sculpturen ondersteunt: een piramidaal bas-reliëf dat een militaire aanval en een allegorisch standbeeld dat het geheel kroont. Het bas-reliëf ensceneerde soldaten uit verschillende eenheden, onder bescherming van een gevleugelde overwinning, terwijl het standbeeld een krijger symboliseert die het thuisland verdedigt, gekleed in antiek met een schild met de wapens van de stad.

Het idee van het monument ontstond in 1919, met een publiek abonnement gelanceerd voor de financiering. Het plein van de Naties (nu Generaal Leclerc Square) wordt gekozen als locatie. Een eerste wedstrijd in 1922 noemde Paul Roussel als winnaar, maar juridische en financiële conflicten vertraagden het project. In 1927 vatte Charles Plas de productie weer op, met een eerste versie in 1931. Ondanks controverse over kosten en deadlines werd het monument officieel ingehuldigd op 11 november 1935, maar niet voltooid. Het is opgenomen voor historische monumenten in 2019.

Het bas-reliëf, van grote precisie, vertegenwoordigt realistische gevechtsscènes, met soldaten met verschillende uniformen (fantasinen, alpine jagers, koloniale troepen) en gedetailleerde uitrusting (drian schelpen, machinegeweren, Saint-Chamond tanks). De Victoire, met een Phrygische pet, begeleidt de strijders in een theatergebaar. Het toppenbeeld, een jonge krijger in de Griekse tuniek, wekte kritiek onder veteranen, die liever een meer realistische weergave van een harige had gewild.

Het monument bleef eigendom van het comité tot 1937, voordat het werd toegewezen aan de stad Vichy. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale spanningen van de inter-oorlogsperiode, gekenmerkt door debatten over de herinnering aan de Grote Oorlog en artistieke controverses. Vandaag is het een belangrijke getuigenis van de herdenkingskunst van de jaren twintig en dertig, waarbij klassiekheid en realisme worden gecombineerd.

Het werk is getekend door beeldhouwer Charles Plas, bijgestaan door architect Marcel Delmeule en oprichter Henri Rouard. De locatie, in het centrum van een drukke plein, maakt het een toegankelijke plaats van geheugen, hoewel de gedeeltelijke voltooiing (een bas-reliëf of een baaipalm was gepland aan de achterkant) herinnert aan de gevaren van de creatie.

Externe links