Bouwbesluit 13 juillet 1919 (≈ 1919)
De gemeente stemde om het monument op te richten.
12 novembre 1922
Officiële inauguratie
Officiële inauguratie 12 novembre 1922 (≈ 1922)
Openingsceremonie van het monument.
18 octobre 2018
Bescherming van het erfgoed
Bescherming van het erfgoed 18 octobre 2018 (≈ 2018)
Registratie voor historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het monument voor de doden in zijn geheel, als afgebakend in rood op het kadastrale vlak gehecht aan het decreet, gelegen op het plein van de zalen, niet kadastraal: inschrijving op volgorde van 18 oktober 2018.
Kerncijfers
Maxime Real del Sarte - Beeldhouwer
Auteur van het bronzen beeldje.
Oorsprong en geschiedenis
Het monument aan de doden van Langogne, gelegen in Lozère (Occitanie), brengt hulde aan de soldaten van de gemeente die stierven tijdens de conflicten van de 20e eeuw, waaronder de Eerste Wereldoorlog. Hij onderscheidt zich door zijn bronzen beeldgroep die een harige in een Franse vlag gewikkeld, vergezeld door een vrouwelijke allegorie die Jeanne d'Arc oproept, met religieuze symbolen (croix) en monarchisten (fleurs de lelies), ongebruikelijk voor dit soort openbare monument van die tijd. Het granieten voetstuk draagt de namen van de vermiste soldaten, en samen, omringd door een gietijzeren rooster, meet 3,2 m hoog voor 5 m breed.
Het monument werd op 13 juli 1919 in opdracht van de gemeente geopend op 12 november 1922. Het standbeeld is het werk van de beeldhouwer Maxime Real del Sarte, gesmolten door Montagutelli. Zijn stijl waarin patriottisme, religie en monarchistische verwijzingen worden gecombineerd, weerspiegelt de gedurfde artistieke keuzes voor een herdenking van de interoorlogsperiode. Het werd op 18 oktober 2018 opgenomen voor historische monumenten, onder 42 soortgelijke monumenten die beschermd werden in Occitanie vanwege hun erfgoedwaarde.
Gelegen op het Place de la Halle, tegenover de middeleeuwse zalen van Langogne, het monument integreert in een centrale openbare ruimte, met de nadruk op zijn rol als collectieve herinnering. Zijn iconografie, waarin rouw (zwakheid) en hoop worden gecombineerd (Jeanne d'Arc die de hemel aanduidt), illustreert de dualiteit tussen lijden en veerkracht na de Grote Oorlog. De recente bescherming als historisch monument getuigt van zijn erkenning als kunstwerk en een lokaal symbool.
De gemeente Langogne, gelegen in de voormalige regio Languedoc-Roussillon (nu Occitanie), koos dit monument om zijn doden te eren, ook een afspiegeling van de ideologische spanningen van die tijd. Elementen zoals de patty kruis of lelie bloemen, zeldzaam in monumenten voor de Republikeinse doden, kunnen oproepen lokale gevoeligheden of eerbetoon aan historische figuren zoals Jeanne d'Arc, opnieuw als nationaal symbool na 1918.
