Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Moulin de la Galette wijst twee windmolens aan op de Montmartre heuvel in Parijs: de Blute-fin en de Radet. Deze molens, gebouwd in de 17e eeuw, behoorden tot de familie Debray, molenaars sinds de 16e eeuw. De Blute-fin, genoemd in 1622 als de "molen van het paleis," en de Rade, verplaatst en herbouwd in 1717, werden omgezet in günguette en openbare bal in de 19e eeuw. Hun naam komt van roggekoekjes geserveerd met melk, dan wijn, het aantrekken van een populaire klantenkring en kunstenaars zoals Renoir of Toulouse-Lautrec.

De familie Debray, die sinds 1809 eigenaar was van de molens voor de Blute-fin en 1812 voor de Radet, installeerde er een bal in 1833, oorspronkelijk "Bal Debray" genoemd. Deze plek werd een hoge plaats van Parijse entertainment, beroemd om zijn dansen (polka, cancan) en zijn feestelijke sfeer. De Blute-fin molen, laatste in werkende orde, werd gerestaureerd in 1978 en gerangschikt Historisch Monument in 1958. De Rade, gedemonteerd in 1915 en verplaatst, wordt nu gebruikt als decoratie in een restaurant.

De molens waren ook getuige van historische gebeurtenissen, zoals het verzet van de Debrays tegen de Russen in 1814. Pater Debray, gedood tijdens de strijd, liet zijn lichaam verminken en blootgesteld aan de vleugels van de molen. Zijn zoon, gewond maar overlevend, bestendigde de familie erfenis door het ontwikkelen van de bal. In de 20e eeuw werden er accordeonwedstrijden en radioprogramma's georganiseerd voordat ze in 1966 werden afgesloten.

De Moulin de la Galette inspireerde vele kunstenaars, waaronder Renoir met zijn schilderij Bal du Moulin de la Galette (1876). De plaats, symbool van de boheemse montmartreuse, trok figuren aan, zoals de Goulue, Valentin de ondoordringbare, of schilders als Van Gogh en Picasso. Vandaag de dag, hoewel niet toegankelijk voor het publiek, blijft het een embleem van het Parijse erfgoed, het mengen van industriële geschiedenis, lokale weerstand en populaire cultuur.

De Montmartre heuvel, ooit bedekt met molens (meer dan vijfentwintig in de 18e eeuw), zag de bevolking evolueren van molenaars en wijnmakers tot cabaretiers en kunstenaars. De gipsgroeven en guinguettes, zoals de Poirier-sans-Pareil, maakten deze buurt tot een plek van viering en creatie. Verstedelijking en Haussmannische werken veranderden Montmartre, maar de Moulin de la Galette bewaarde zijn feestelijke ziel tot het midden van de 20e eeuw.

Externe links