Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Girard Mill is een watermolen in de gemeente Montluel in het departement Ain in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Zijn oorsprong dateert uit de Middeleeuwen, onder de naam molen Gerbais, op een moutier kanaal getraceerd uit de dertiende eeuw. Dit kanaal, afgeleid van de Sereine rivier, voedde een verticaal wiel voor tarwemeelproductie. De locatie bleef bestaan tot de periode na de Tweede Wereldoorlog, voordat ze in de jaren vijftig definitief ontmanteld werd.

De grote reconstructie van de molen vond plaats in 1845, wat een opmerkelijke architectonische revisie betekende. De gebouwen, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats, combineren traditionele materialen: kiezels, stenen, kiezels en houten panelen voor de bovenste verdiepingen. Het centrale gebouw (R+4) bevatte de essentiële mechanismen (mells, versnellingen, turbines), terwijl de zijvleugels werden gebruikt voor graanopslag, molenwoning en aanverwante activiteiten (porcherij, kippenhok). Een houten brug verbond de gebouwen boven de ingang en het wiel en benadrukte de vindingrijkheid van de indeling.

De molen werd beschermd voor historische monumenten op 6 november 2009, inclusief alle gebouwen, het rundvlees, het wiel en het mechanisme. Deze registratie is echter op 26 april 2012 door de administratieve rechtbank van Lyon geannuleerd om redenen die niet in de bronnen zijn vermeld. Vandaag de dag bewaart de site sporen van zijn vroegere activiteit, zoals de kuilen van varkens of spoken van ommuurde ramen, getuigenissen van opeenvolgende transformaties. Haar erfgoedbelang ligt in haar compacte structuur en haar geschiedenis gekoppeld aan de evolutie van pre-industriële freestechnieken.

De plannen van het begin van de 19e eeuw getuigen van het bestaan van de drie hoofdgebouwen voor 1845, hoewel hun huidige apparatuur (galetten, fijne stenen) suggereert gedeeltelijke reconstructie op die datum. De Gerbais molen, de voorouder van de Girard molen, illustreert de continuïteit van een freesterrein gedurende bijna zeven eeuwen, aangepast aan de lokale economische behoeften. De ontmanteling in de jaren vijftig viel samen met de modernisering van de agrovoedingsindustrie, hetgeen het einde betekende van een tijdperk voor ambachtelijke molens.

De site, nu eigendom van een particulier bedrijf, omvat ook bescheiden bijgebouwen (poel, varkensstal) en een rustplaats in de buurt van het kanaal. De staat van instandhouding varieert: sommige gebouwen, zoals die in R+3, die de blutters beschermen, behouden een nette apparatuur, terwijl andere lijden aan afbraak (beam collaps, erosie van de pis). Ondanks de achteruitgang blijft de Girard Mill een opmerkelijk voorbeeld van 19e eeuwse freesarchitectuur, gekoppeld aan de economische geschiedenis van de kust.

Externe links