Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Jacquesmolen van Saint-Laurent-Nouan, gebouwd in het 2e kwart van de 19e eeuw, is een architectonische getuigenis van de windmolens van het caviertype. Dit monument, dat reeds in het begin van de 19e eeuw aanwezig is, onderscheidt zich door zijn metselwerkstructuur, bestaande uit een kegel en een cirkelvormige basis. Binnen blijven originele structurele elementen over, zoals de solives en wortelelementen die de huse ondersteunen (deeg verticaal draaipunt), waardoor de beweging kan worden overgebracht naar de slijpwielen op de begane grond. Verschillende openingen, met inbegrip van deuren met ventilatieopeningen, dienen extra ruimtes, gedeeltelijk ingegraven in de molenmassa.

Deze molen maakt deel uit van een set van drie laatste koeienmolens in het departement, samen met die van Crapeaudeau en Ecuelle. De inschrijving als historisch monument bij decreet van 13 januari 1992 onderstreept het belang van het erfgoed. Het is eigendom van de gemeente Saint-Laurent-Nouan (voorheen Nouan-sur-Loire) en illustreert de traditionele maaltechnieken en de aanpassing van constructies aan lokale landbouwbehoeften. De beschikbare GPS coördinaten plaatsen de site op ongeveer 12 Rue du Moulin Saint-Jacques, hoewel de nauwkeurigheid van de locatie varieert naar gelang van de bronnen.

De molencavier, typisch voor de graangebieden, speelde een centrale rol in de plattelandseconomie van het Centre-Val de Loire in de 19e eeuw. Deze gebouwen werden gebruikt om graan te malen voor lokale gemeenschappen, vaak georganiseerd rond heren of gemeenten. Hun daling, gekoppeld aan industrialisatie en water- of stoommolens, verklaart hun huidige schaarste. De fabriek Saint-Jacques, met zijn bewaard gebleven technische kenmerken, biedt een tastbaar voorbeeld van dit functionele en taalkundige erfgoed.

Externe links