Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Rat Windmill is een iconisch gebouw gelegen in Challain-la-Potherie, Maine-et-Loire. Gebouwd tussen 1796 en 1827, belichaamt het de traditionele schist architectuur van het land. De 9 meter hoge slanke toren, met drie verdiepingen bediend door een freesladder, herbergt een complex mechanisme van wielen en versnellingen bediend door Berton-type vleugels, geïnstalleerd na 1859.

De molen beleefde verschillende fasen van de technische evolutie: aanvankelijk aangedreven door windenergie, werd het uitgerust met een dieselmotor in de jaren dertig, toen elektrisch rond 1950. Na een periode van achteruitgang, toen het alleen graan voor het vee maalde, werd het gerestaureerd in 1978, waardoor de productie van witte bakkerijmeel dankzij windenergie kon worden hervat. Sinds 1991 geniet het een graanquotum, waardoor het de laatste professionele windmolen is die actief is in Maine-et-Loire.

In 1975 werd een historisch monument gerund, de Rat molen is sinds 1855, met François Hoinard als eerste eigenaar, gevolgd door zijn nakomelingen, waaronder Bernard Hoinard, huidige manager. Het mechanisme, waaronder een mobiele dop, drie paar slijpwielen en een bluterij, illustreert de ambachtelijke knowhow van traditionele windmolens. De restauratie van de vleugels in 1992 door timmerman André Croix maakte het mogelijk zijn oorspronkelijke werking voort te zetten.

De molen symboliseert ook de veerkracht van voorouderlijke technieken voor modernisering. In 1936 overleefde hij de quota door zich aan te passen, van het malen van dieren naar de productie van broodmeel, met behoud van de authenticiteit ervan. Tegenwoordig trekt het om zijn technische erfgoed en zijn rol in de lokale geschiedenis, getuige de vindingrijkheid van molenaars en het belang van molens in de landelijke economie van het Pays de la Loire.

Externe links