Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Cognacq-Jay Museum is een museum in de stad Parijs. Toen Cognacq in 1928 stierf, liet hij een collectie 18e-eeuwse kunst en een gebouw boulevard des Capucines om hem te huisvesten. Het museum werd geopend in 1929, voordat het in 1990 werd overgebracht naar het Donon Hotel, een volledig gerestaureerd Marais herenhuis.

Het Donon Hotel, gebouwd in de late 16e eeuw, is een voorbeeld van de Franse Renaissance architectuur, met een dak dat de romp van een schip oproept. Het werd in 1974 door de stad Parijs verworven en is gerestaureerd in Cognacq-Jay collecties, waaronder schilderijen, sculpturen, porselein en 18e-eeuwse kunstvoorwerpen. Het museum herschept een intieme sfeer, met houtwerk en meubels uit de periode, die de burgerlijke smaak van de vroege twintigste eeuw weerspiegelt voor de kunst van de Verlichting.

De collectie, verzameld tussen 1895 en 1925, omvat grote werken van Chardin, Boucher, Fragonard, Tiepolo en pastels van La Tour. Het wordt aangevuld met tijdelijke tentoonstellingen over thema's die verband houden met de 18e eeuw of haar nalatenschap. In 2024 werd het museum het slachtoffer van een overval van vijf tabbladen, het jaar daarop gevonden. Gerund door de Parijse musea sinds 2013, blijft het een unieke getuigenis van de kunst van het leven in de Verlichting eeuw, gezien door het prisma van een 20e eeuw verzamelaar.

Het Donon Hotel, geclassificeerd als een historisch monument, heeft een rijke geschiedenis: gebouwd voor Médéric de Donon, controller van de King's Buildings, het gaat in de handen van verschillende gezinnen voordat wordt verworven door de stad Parijs. De restauratie van het museum heeft een uitzonderlijk architecturaal erfgoed tot leven gebracht en biedt een passende omgeving voor de collecties van het museum.

Tijdelijke tentoonstellingen, zoals Le siècle de Watteau (2008) of Luxe de poche (2024), alsook interventies van hedendaagse kunstenaars (zoals Christian Lacroix in 2015), verrijken de programmering. Het museum belicht de blijvende invloed van de 18e eeuw op de kunst en samenleving, met behoud van de intieme en eclectische geest van de oorspronkelijke collectie.

Verzameling

Le musée rassemble des collections de peintures de Nicolas de Largillierre, Jean Siméon Chardin, Rembrandt (Balaam et son ânesse, 1626), Ruisdael, Canaletto, Giovanni Battista Tiepolo (Le banquet de Cléopâtre, vers 1742-1743), Élisabeth Vigée Le Brun, Jean-Baptiste Greuze, François Boucher, des pastels de Maurice Quentin de La Tour et de très beaux dessins de Watteau...

Externe links