Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Archeologisch Museum van Banassac en Lozère

Musée
Musée d'Archéologie et d'Antiquité

Archeologisch Museum van Banassac

    Place de l'Eglise Saint Médard
    48500 Banassac

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
800
900
1800
1900
2000
Ve-VIIIe siècle
Merovingiaanse valutastaking
1883
Catalogus van Gevaudaanse valuta's
1989
Opening van het museum
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Gilbert Fages - Oprichter van het museum Initiator opening in 1989.
Vicomte Ponton d’Amécourt - Numismaat en historicus Auteur van de catalogus * Merovingiaanse valuta* (1883).
E. de Moré de Préviala - Numismaat en medewerker Co-auteur van de catalogus 1883.
Sigebert III - Merovingische koning Valuta *Sigebertines* geslagen in Banassac.
Maximinus - Merovingische monetaire Raak wat munten voor Banassac.

Oorsprong en geschiedenis

Het Banassac Archeologisch Museum werd opgericht in 1989 onder leiding van Gilbert Fages en de lokale archeologische vereniging. Het ligt in het stadhuis van Banassac, het benadrukt de ontdekkingen van de opgravingen uitgevoerd op de gemeente, waaronder Gallo-Romeinse keramiek en Merovingische munten.

Banassac was in het Gallo-Romeinse tijdperk een belangrijk centrum voor de productie van aardewerk en gesigilleerde keramiek, waarvan de objecten zich verspreidden naar Pompeii en Polen. Deze artefacten illustreren het ambachtelijke belang van het dorp in de oudheid, evenals zijn rol in de handel in heel Europa.

Het museum herbergt ook een uitzonderlijke collectie Merovingiaanse munten, die naar schatting een derde van de items zijn opgeslagen in wereldmusea van Banassac. Deze munten, geslagen tussen de 5e en 8e eeuw, dragen legendes als BANNACICO GAVALETANO (Banassac le Gabalitain), die de monetaire en politieke geschiedenis van Gevaudan weerspiegelen. Verschillende hypothesen verklaren deze overvloed: de commerciële activiteit van de Gabales, de lokale Galliërs, of de rijkdom van de Aquitaine onder de Merovingians, die de verlangens van de Franken aantrekt.

De blootgestelde valuta's tonen een stilistische en metallurgie evolutie van goud naar elektrum en dan naar zilver. De eerste stukken behouden sporen van Romeinse iconografie (imperial efigies, chrisms), terwijl de latere serie, zoals die onder Sigebert III, in kwaliteit ontaardt. Sommige valuta's worden toegeschreven aan de monetaire Maximinus en hebben verwijzingen naar La Canourgue of Saint-Martin.

Het numismatische onderzoek van de 19e eeuw, met name dat van de Vicomte Ponton d'Amécourt en d'E. de More de Préviala, heeft het mogelijk gemaakt deze valuta's in zes groepen te classificeren. Hun catalogus, Monnaies Mérovingiennes du Gévaudan (1883), blijft een referentie, die later wordt aangevuld door de werken van Jean-Louis Mirmand. Uit deze studies blijkt de sleutelrol van Banassac in de monetaire geschiedenis van Meroving, gekoppeld aan zijn economische activiteit en geografische ligging.

De naam Banassac komt voort uit de woorden Gallische banne (corn) en ac (domein), terwijl de Gevaudan afkomstig is van Gabali, het Gallische volk genoemd door Julius Caesar. Deze etymologie weerspiegelt het diepe historische anker van de regio, tussen Keltisch erfgoed en progressieve integratie in de Frankische koninkrijken.

Externe links

Bezoekvoorwaarden

  • Conditions de visite : Ouvert toute l'année
  • Contact organisation : 04 66 32 82 10