Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De plaats Ruscino, die in de 17e eeuw werd geïdentificeerd als de oude stad van Château-Roussillon bij Perpignan, werd teruggevonden in de 18e eeuw. De eerste belangrijke ontdekkingen dateren uit 1908-1914, toen Frédéric Paul Thiers, curator van het Narbonne Museum, de fundamenten van het forum en de inscripties op marmer ontdekte. Het onderzoek, onderbroken tot 1946, hervat onder leiding van Georges Claustres, die meer dan honderd ondergrondse silo's onderzocht die werden gebruikt als graanreserves en vervolgens als stortplaatsen, waarbij veel archeologische objecten werden onthuld. Tussen 1946 en 1968 doorzocht Claustres ook het terrein rondom het forum en verrijkte de kennis van deze oude stad.

Vanaf 1972 werd het onderzoek geïntensiveerd onder impuls van het Directoraat Regionale Oudheden. In 1973 werd het terrein gezamenlijk overgenomen door de stad Perpignan en de staat voor bescherming en studie. Twee jaar later werden de restjes van het forum voor het eerst voor het publiek geopend. Van 1975 tot 1991 leidde Rémi Marichal, een gemeentelijk archeoloog, een opgravingsproject van meer dan 3000 m2, dat een Romeinse habitat onthulde, gekenmerkt door cursieve woningen, thermen en alledaagse voorwerpen (keramisch, glaswerk). Deze ontdekkingen illustreren de climax van Ruscino, die een oppidum latinum onder Caesar werd, voordat de onverklaarbare daling aan het eind van de eerste eeuw na Christus.

De opgravingen worden in de loop van de decennia voortgezet, met preventieve operaties tussen 1991 en 1997 waarbij de perifere necropolis wordt gelokaliseerd. Van 2000 tot 2002, een zoektocht naar de site van de toekomstige parkeerplaats van het museum bleek dateert uit de Final Bronze in de vroege ijzertijd. In 2008 bestudeerde een campagne met de Universiteit van Toulouse de niveaus van vernietiging van het forum en een bezetting van de Hoge Middeleeuwen, gekenmerkt door de uitzonderlijke ontdekking van Kufische inscriptie loodrobben, getuige van de Arabische bezetting in de achtste eeuw. Vandaag combineert het onderzoek traditionele en niet-invasieve opgravingen om het begrip van deze strategische site te verfijnen, gelegen aan de Via Domitia en gekenmerkt door Iberische, Romeinse en islamitische invloeden.

De stad Ruscino, de hoofdstad van de Roussillon vlakte in de oude periode, groeide vanaf de zevende eeuw voor Christus met sedentaire habitat en commerciële uitwisselingen bevestigd door Etruskische en Griekse keramiek. Romanisering, effectief in het midden van de eerste eeuw voor Christus, veranderde de stedelijke stof en introduceerde elementen typisch Romeinse (forum, thermisch, Latijns schrift). Na de piek onder Augustus daalde de stad mysterieus in de late 1e eeuw n.Chr., hoewel er tot de vroege Middeleeuwen sporen van bezetting bleven bestaan. In de achtste eeuw speelde Ruscino een rol in de Arabische verovering van Narbonne, zoals blijkt uit de onlangs ontdekte kufische zeehonden. De definitieve stopzetting van het terrein ten behoeve van Perpignan vond plaats tijdens de Karolingische periode, waardoor alleen het gehucht Château-Roussillon overbleef.

Het huidige museum, ontworpen door de architecten François Fontés en Jean-Michel Willmote, integreert de overblijfselen van het forum en biedt een reis waarin archeologische ontdekkingen worden belicht. Het uitzicht biedt een panoramisch uitzicht op Perpignan en de vlakte van Roussillon, met de nadruk op de verbinding tussen deze historische site en zijn mediterrane omgeving. Het museumproject, dat in de jaren tachtig door Rémi Marichal met de steun van de gemeente werd opgezet, beoogt het behoud en de verbetering van dit unieke erfgoed, waar Iberische, Romeinse en Arabische invloeden elkaar kruisen.

Externe links