Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In 1963 organiseerde Henri Guillard, hoofd van de school en lid van de IDEM, Pierre Dubois, inspecteur van de academie, en Dr. Charles Katz, voorzitter van de ANACR, een tentoonstelling over het Dauphin verzet. Zijn succes leidde tot de oprichting van het Comité van het Musée de la Résistance Dauphinoise, vergezeld door Gustave Estadès, voormalig resistent en gedeporteerd. Het museum werd in 1966 geopend in Stendhals geboorteappartement, 14 rue Jean-Jacques Rousseau, ingehuldigd door Hubert Dubedout, burgemeester van Grenoble, in aanwezigheid van Laure Moulin, zuster van Jean Moulin.

In 1970 kreeg het museum zijn huidige naam en de steun van Pierre Mendès-France, parlementslid voor Isère. In 1994 werd hij overgebracht naar het voormalige CCAS-gebouw, Hébertstraat 14, na jarenlange voorbereiding. De opening vond plaats op 1 juli 1994 door Alain Carignon, als onderdeel van de 50ste verjaardag van de bevrijding. Het museum wordt vervolgens een museum dat wordt beheerd door de Direction des musées de France, met een specifiek budget en team.

De collecties van het museum, bestaande uit bijna 8.000 stukken (archieven, voorwerpen, mondelinge en film getuigenis), werden in 1993 van algemeen belang verklaard. Ze omvatten originele affiches, foto's, folders en alledaagse voorwerpen onder de bezetting. In 2001 startte het museum een project van Maison des Droits de l'Homme, een uitbreiding van de waarden van het verzet. Deze archieven, waaronder getuigenissen, zijn belangrijke historische bronnen geworden met de geleidelijke verdwijning van de acteurs van de Tweede Wereldoorlog.

Externe links