Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nîmes Romanity Museum is ontworpen om het voormalige gemeentelijke archeologische museum, opgericht in 1823 en oorspronkelijk geïnstalleerd in het Maison Carrée, op te volgen voordat het werd overgebracht naar een Jezuïet college in de late 19e eeuw. De opening voor het publiek op 2 juni 2018 markeert het hoogtepunt van een project gelanceerd in 2011, gemotiveerd door de uitzonderlijke ontdekking, in 2006-2007, van een Romeinse domus en twee mozaïeken (waaronder Achille en Pentheus) tijdens preventieve opgravingen in de steegjes van Jaurès. Deze overblijfselen, genoemd "mooier stukken na die van Pompeii," hebben het verlangen van het stadhuis versterkt om een moderne ruimte te creëren om deze schatten en de bestaande collecties, eerder verspreid of slecht ontwikkeld bloot te stellen.

Het project werd toevertrouwd aan Elizabeth de Portzamparc na een internationale wedstrijd tussen Rudy Ricciotti en Richard Meier. Het gebouw, ingehuldigd in 2018, onderscheidt zich door een glazen gevel met zeefdruk, die een Romeinse hoek oproept, in dialoog met de nabijgelegen antieke arena's. Het museum wordt georganiseerd rond een centraal atrium dat de bron van de fontein oproept, het stichtende symbool van Nîmes. Het chronologische pad (ijzertijdperk, Romeinse tijd, Middeleeuwen) omvat 65 multimedia-apparaten (verhoogde werkelijkheid, films) om bezoekers onder te dompelen in het dagelijks leven, stedenbouw en overtuigingen uit het verleden. Onder de vlaggenschip stukken zijn het mozaïek van Bellerophon, Miles, en middeleeuwse bas-reliëfs van Sint-Martin's kerk.

Het museum heeft ook een gastronomisch restaurant onder leiding van de sterrenkok Franck Putelat, een mediterrane tuin en een terras met een panoramisch uitzicht op de karakteristieke monumenten van Nîmes. Sinds haar opening heeft zij bekende tijdelijke tentoonstellingen aangeboden, zoals "Gladiateurs, held van het Colosseum" (2018) of "Achille et la guerre de Troie" (2024), terwijl zij een uniek fonds van Griekse keramiek, Etrusken en italiotes waardeert, als gevolg van particuliere legaten en staatsdeposito's. De bekroonde architectuur (Future Heritage Award 2016) belichaamt een dialoog tussen verleden en moderniteit, met een licht glas en roestvrij staal structuur contrasterend met de rots van de arena's.

De opgravingen van 2006-2007 onthulden de overblijfselen van een domus en Romeinse mozaïek van uitzonderlijke kwaliteit, vergelijkbaar met die van Pompeii. Deze ontdekkingen waren de katalysator van het project, waarbij burgemeester Jean-Paul Fournier werd aangespoord een museum te lanceren dat deze werken onder optimale omstandigheden kan organiseren. De overdracht van monumentale stukken, zoals het Bellerophon mozaïek, vond plaats in december 2015, wat een belangrijke stap was voor de opening. Vandaag de dag is het museum gepositioneerd als een wetenschappelijke, culturele en levende plaats, het integreren van digitale technologieën om de geschiedenis van Nîmes toegankelijk te maken, van Gallische oorsprong tot het Romeinse en middeleeuwse erfgoed.

De architectuur van Elizabeth de Portzamparc speelt een centrale rol in de identiteit van het museum. De "glass skin" omhult het gebouw, bestaande uit 6.708 gezeefde tegels, creëert een reusachtig mozaïek effect dat verwijst naar Romeinse kunst. Binnen, de transparantie van de ruimtes biedt uitzicht op de arena's, terwijl het dakterras biedt een panorama van de stad. Ontworpen als een plek van leven, het museum omvat eetgelegenheden, tuinen en stedelijke routes die de omliggende pleinen verbinden. Zijn implantatie aan de rand van de ECUson, het historische hart van Nîmes, benadrukt zijn verankering in de stedelijke stof, tussen oude overblijfselen en hedendaagse dynamiek.

Externe links