Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Fabre Museum vindt zijn oorsprong in revolutionaire aanvallen al in 1798, in een embryonale vorm. Het groeide dankzij de zending van de staat, waaronder werken van de Academie, en werd een gemeentelijke vestiging in 1809. De opening voor het publiek wordt begeleid door verschillende zetten: Collège des Jésuites, Hôtel de Crozals (futur Hôtel de Saint-André), dan Hôtel de Bellaval (Mairie). Deze overdrachten weerspiegelen haar institutionele ontwikkeling vóór haar ingrijpende transformatie in 1826.

In 1826 werd het museum grondig herontworpen na de uitzonderlijke schenking van de schilder François-Xavier Fabre (1766 Deze erfenis markeert een keerpunt, aangevuld met andere opmerkelijke geschenken: Valedeau collecties (1836), Bruyas (1867), en Bazille. Deze opeenvolgende bijdragen verrijken zijn genegenheid, met name in Italiaanse, Spaanse, Vlaamse en Franse schilderijen uit de 18e tot 19e eeuw, alsook in tekeningen en sculpturen.

Op 3 december 1828 werd de permanente installatie van het museum in het Hotel de Massilian (15e 15e eeuw), gerenoveerd door de architecten Favis en Boué. De hedendaagse uitbreiding brengt zijn oppervlakte op 9.200 m2, waardoor 800 werken gelijktijdig (vergeleken met 500 eerder) weer te geven. De indeling van de cursussen (Zuiden, Bazille, Bourdon) zorgt voor een vlotte overgang tussen de stad en het museum, symboliserend zijn stedelijke anker.

De permanente collecties markeren Europese scholen, met een overwicht voor Franse schilderkunst van de 18e tot 19e eeuw. De Italiaanse en Franse tekeningen (Xvlle Het museum, genoemd Musée de France, belichaamt zo het artistieke erfgoed van Montpellier, waarbij het lokale erfgoed en Europese invloeden worden gecombineerd.

Externe links