Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Quesnel-Morinière Museum is gevestigd in een 17e eeuws herenhuis, gelegen aan de Rue Quesnel-Morinière in Coutances, aan de rand van de Jardin des Plantes. Dit granieten gebouw, uitgebreid door een oranjerie in de 19e eeuw, werd in 1823 verworven door Jean-Jacques Quesnel, echtgenoot van Marie-Charlotte Christy de la Morinière. In 1852 verliet Quesnel het pand aan de stad, op voorwaarde dat het een culturele ruimte en een openbare tuin creëerde. Het museum werd officieel opgericht in 1868, op initiatief van Basile Quesnel, kunstenaar en directeur van de lokale tekenschool, maar pas geopend in 1874, oorspronkelijk gefinancierd door de Archeologische Vereniging van Coutances.

De collecties, bestaande uit donaties en overheidsdeposito's, worden verrijkt door Léon Quesnel, de eerste curator en zoon van Basile. Ze omvatten schilderijen uit de 17e tot 20e eeuw, sculpturen (waaronder Ernest-Hulin donatie), Norman keramiek (inclusief de collectie Stephen-Chauvet), en lokale archeologische voorwerpen. Het museum leed schade tijdens de bombardementen van 1944 en verloor een deel van zijn numismatische collecties en wapens. Sinds de jaren zeventig hebben schenkingen en aankopen bijgedragen tot het aanvullen en uitbreiden van fondsen, zoals de 5.000 objecten die in 2014 werden geregistreerd.

De museumreis, georganiseerd in zeven kamers, combineert chronologie en thema's: de grote galerie exposeert 19e-eeuwse sculpturen, terwijl een grafische kunst firma 1500 gravures en tekeningen presenteert. Een kamer is gewijd aan de lokale artistieke beweging Le Pou die klimt, en een andere aan de keramiek van Cotentin, getuigenissen van Norman landelijke leven. Tot de hoogtepunten behoren pastelportretten van Langlois de Sézanne, Hambye's schilderijen en objecten gerelateerd aan admiraal Jean-Marthe-Adrien Lhermitte, een inwoner van Coutances. Het privéhotel, geclassificeerd als Musée de France, blijft een emblematische plaats van de cultuur van Mancho.

De geschiedenis van het museum is onafscheidelijk van de familie Quesnel: Jean-Jacques verwierf het, Basile lanceerde zijn creatie en Léon structureerde zijn collecties. De keramische collectie, geschonken door Jacqueline-Louis Gallouin-Chauvet in 1969 en 1984, illustreert het vakmanschap van de pottenbakkerscentra van Cotentin (Néhou, Sauxemesnil). Het museum bewaart ook herinneringen aan admiraal Lhermitte en prins Lebrun, lokale figuren met betrekking tot het Rijk. De architectuur, die 17e eeuwse graniet en 19e eeuwse toevoegingen combineert, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van het Cotanca erfgoed.

Externe links