Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude Moulin de Charleville-Mézières, gebouwd in het 2e kwart van de 17e eeuw (1626-1627), is een emblematisch gebouw verbonden met de oprichting van de stad door Charles de Gonzalgue, hertog van Nevers. Het werd ontworpen door architect Clément Métezeau en meester-metselaar Claude Briau en vormde het noordelijke uiteinde van de stad, terwijl het monumentaal stond aan de Porte de France. Zijn gevel, versierd met vier ionische kolommen en een driehoekig pediment, maakte het tot een belangrijk element van het ducale plan. In 1627 werd de stad meer dan een eeuw van bloem voorzien.

Een verwoestende brand in de nacht van 2 tot 3 juli 1754 vernietigde de binnenkant van de molen volledig en dwong haar twee jaar te sluiten. De familie van de molenaars, de Payers, ontsnapt nauwelijks aan het drama, maar de oorsprong van de sinistere blijft onbepaald, waardoor een juridische strijd wordt uitgelokt. De molen wordt herbouwd met een huidig dak ter vervanging van de originele koepel. Het werd verkocht als nationaal eigendom tijdens de Revolutie en bleef actief tot 1887, voordat het werd overgenomen door de gemeente in 1893 en gerestaureerd door de architect Petitsfils.

In de 19e eeuw verloor de molen zijn molenfunctie na het terugspoelen van de Maas (1876), die zijn hydraulische wielen veroordeelde. Het museum werd in 1969 omgebouwd tot museum en herbergt eerst het Museum van de Ardenne en het Arthur Rimbaud Museum, gewijd aan de dichter uit Charleville. Deze laatste omvat vier verdiepingen sinds 1991, met originele manuscripten, persoonlijke voorwerpen van Rimbaud (valise, horloge, boeken), en werken van moderne kunstenaars geïnspireerd door zijn figuur (Picasso, Giacometti, Cocteau). Gerangschikt als een historisch monument in 1981, de site omvat ook de Green Inn Hall en het Maison des Ailleurs, een oude Rimbaud residentie.

De collectie Rimbaud begon in 1927 met een nalatenschap van professor A. Gilbert, de ouder van de dichter, en verrijkt in 1954 met de gave van Henri Matarasso, een verzamelaar boekhandel. Deze laatste bevat originele edities (A Season in Hell), Afrikaanse documenten en portretten getekend door grote kunstenaars. Een complete renovatie in 2014-2015, met deelname van kunstenaar Claude Lévêque, moderniseert het museum. De huidige koers, van de zolder tot de begane grond, benadrukt originele werken alleen, met halfjaarlijkse rotaties om kwetsbare documenten te bewaren.

De zolder, gewijd aan poëtische onderdompeling, roept de zolder op van de boerderij van Roche waar Rimbaud eindigde als een seizoen in de hel. De vloeren verkennen zijn Ardennen kindertijd ("Rêveries"), zijn revolutionaire verplichtingen ("Revolutions," Parijs Commune, ontmoet Verlaine) en zijn reizen naar Afrika ("Naar Afrika"). De begane grond toont zijn zeldzame persoonlijke voorwerpen (valise, bestek, horloge), getuigen van zijn leven als ontdekkingsreiziger. Het museum werkt samen met hedendaagse kunstenaars om het Rimbaldiaanse erfgoed te bestendigen, terwijl het zijn historische anker in de stedenbouw van Charleville behoudt.

Externe links