Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Wind Instruments Museum (MIV) is een etnografisch museum in La Couture-Boussey (Eure). Het eerste museum gewijd aan instrumentale facturering in Frankrijk, toont windinstrumenten van de familie van hout gemaakt in de couturiot bekken sinds de zeventiende eeuw, evenals productietechnieken en archieven met betrekking tot lokale ambachtslieden. De regio, rijk aan buxus, is een historisch centrum voor de productie van instrumenten, met factoren vaak muzikanten aan het hof van Versailles of Parijs onder Lodewijk XV.

Het museum, opgericht in 1888 door een vakvereniging van "muziekinstrumentenmakers," had tot doel de lokale knowhow te behouden die door de industriële revolutie werd bedreigd. Vanaf de oprichting, het neemt een wetenschappelijke en pedagogische aanpak, het verzamelen van oude instrumenten, replica's en productie-instrumenten. De collecties worden verrijkt door donaties van individuen, verzamelaars en bedrijven, maar ook door overnames, zoals het portret van Pierre Le Sueur van de fluitist in de Orientale in 2018.

Het museum herbergt zeldzame stukken, waaronder Louis Cornet's hobo (1730), gemaakt van buxus, ivoor en messing, of prototypes van octa-counterbasklarinet (1939) en octa-contralto (1971), ontworpen door Leblanc. Het onderhoudt ook archieven, instrumenten en foto's van lokale Lutheranen. In 1982 overgebracht naar de voormalige dorpsschool, is het nu geïntegreerd in een regionaal cultureel netwerk en werkt het samen met internationale musea via databases zoals Monande en MIMO.

De Couture-Boussey dankt zijn faam aan dynastieën van factoren, zoals de Noblet en Hoogeterre, die het dorp tot het Europese hart van de houtbewerking hebben gemaakt. Ondanks de achteruitgang van de productieactiviteit sinds de tweede helft van de 20e eeuw, bestendigt het museum deze herinnering door het organiseren van tijdelijke tentoonstellingen en het waarderen van emblematische instrumenten, zoals die van Jacques-Martin Hotterre, muzikant van de kamer van de koning.

Gerangschikt "Museum van Frankrijk" sinds 2003, de vestiging is sinds 2017 afhankelijk van de gemeenschap van agglomeratie Évreux Portes de Normandie. Haar rol gaat verder dan het behoud: zij geeft de economische, sociale en artistieke geschiedenis door van een gebied dat gekenmerkt wordt door vakmanschap van uitmuntendheid, terwijl zij zich aanpast aan hedendaagse culturele bemiddelingskwesties.

Externe links