Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het MusVerre ontstond in de industriële giek van de Sars-Poteries in de 19e eeuw, gekenmerkt door de exploitatie van de klei en de kelder. In 1802 wordt onderstaand glaswerk opgericht, gespecialiseerd in glazen ramen en tafelglas. Onder leiding van Eugene Imbert, een tweede glasfabriek, d'en-haut, geopend in 1869, diversificatie van de productie in de richting van bekering en flacon. De twee vestigingen, die in 1883 door Henri Imbert werden verzameld, hebben 800 lokale werknemers in dienst voordat ze in 1937 werden gesloten, slachtoffers van economische crises.

In 1967 organiseerde de parochiepriester Louis Mériaux een tentoonstelling van rommel en glasobjecten gemaakt door de arbeiders tijdens hun pauzes. Het succes van dit initiatief leidde tot de oprichting van het museum in het oude werkgevershuis, Château Imbert. De collectie is verrijkt met iconische objecten zoals de wraakinkters of de Imbert lamp, aangeboden door glasmakers voor de bruiloft van hun baas. Deze stukken, gegeven door de Sarsianen, vormen de basis van het onthulde erfgoed.

Vanaf 1976 richtte Louis Mériaux een workshop op om de know-how van glasbouw te bestendigen, waarbij voormalige arbeiders en jonge kunstenaars werden uitgenodigd. De evenementen die hij organiseerde, zoals het eerste International Symposium on Contemporary Glass (1982) en het Symposium on Glass and Architecture (1984), trokken makers uit de hele wereld. De 123 werken uit deze bijeenkomsten vormen de basis van de hedendaagse collectie. In 1994 nam de Noordelijke Algemene Raad het beheer van het museum over, waardoor het zich internationaal kon uitbreiden en verspreiden.

In 2001 werd een nieuwe workshop met state-of-the-art technologie in gebruik genomen, die de residenties en stages van kunstenaars versterkt. In 2009 werd een modern gebouw van 3.400 m2, ontworpen door Raphaël Voinchet en W-Architectures, gebouwd om culturele collecties en activiteiten te huisvesten. MusVerre werd toen een belangrijk centrum van glasproductie, waarbij architectuur, landschap en industrieel erfgoed werden geïntegreerd in een Europese dynamiek.

Externe links