Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la mine de La Machine, opgericht in 1983 in de Nièvre (Burgundy-Franche-Comté), is gelegen in het voormalige administratieve hoofdkwartier van de Houillères. Het behoud van de herinnering aan de lokale steenkoolwinning, actief sinds de 2e eeuw en geïntensiveerd in de 17e eeuw onder Colbert, die introduceerde een Belgische mijnbouwmachine geven haar naam aan de stad. In 1865 kocht Schneider de kolenmijnen, moderniseerde de putten (tot 700 m diep), en modelleerde de stad rond de mijnen, waar in de 20e eeuw tot 1.600 werknemers werkzaam waren.

De sluiting van de laatste put in 1974, na de nationalisatie van 1946 en de wedstrijd voor olie, markeerde het einde van het mijntijdperk. Reeds in 1983 veranderden voormalige mijnwerkers de site in een educatief museum, waarin tentoonstellingen (gereedschappen, fossielen, archieven), een bezoek aan de mijntegel met zijn ridderlijkheid en gereconstrueerde ondergrondse galerie werden gecombineerd. Een verzameling van 3 ton mineralen en fossielen, aangeboden in 2015 door Serge Bonnotte (voormalige minderjarige en amateur paleontoloog), verrijkt het fonds.

Het museum illustreert ook het dagelijkse leven van "black Gules": arbeidsomstandigheden (veiligheid, extractietechnieken), sociaal leven (werksteden, vrije tijd, conflicten) en industrieel erfgoed (stoommachine, lampfabriek). Twee buitencircuits completeren het bezoek, waardoor de mijnbouw blijft verspreid over de stad. Het label Musée de France biedt tijdelijke tentoonstellingen en animaties onder leiding van voormalige mijnwerkers.

De geschiedenis van La Machine is onlosmakelijk verbonden met steenkool, die ambachtelijk wordt geëxploiteerd uit de middeleeuwen voordat Schneider een regionale economische pijler wordt. De "Système Schneider," paternalistische, georganiseerde huisvesting, scholen en diensten voor werknemers. De mijn sloot na de olieschok, maar het museum bestendigt dit collectieve geheugen en combineert etnologie, technische geschiedenis en geologie.

De site bestaat uit drie ruimtes: het museum (directeur kantoor, modellen, collecties), de mijntegel (bottom-up, machinekamer) en de ondergrondse school galerie, bezocht in het licht van de kleine lampen. De objecten tentoongesteld, gegeven door de voormalige arbeiders, roepen drama's, innovaties en werkcultuur op, terwijl video's en ensceneringen de sfeer van de putten herstellen.

Externe links