Eerste vestingwerken IIIe siècle (≈ 350)
Begin van wallen rond de stad
1071
Vesting van het dorp
Vesting van het dorp 1071 (≈ 1071)
Eerste behuizing rond het middeleeuwse dorp
XIVe siècle
Opeenvolgende reconstructies
Opeenvolgende reconstructies XIVe siècle (≈ 1450)
Periode van frequente herschikking van verweermiddelen
1507-1514
Reconstructie door Briçonnet
Reconstructie door Briçonnet 1507-1514 (≈ 1511)
Grote herschikking met hergebruik van antieke materialen
1867
Ontmanteling van wallen
Ontmanteling van wallen 1867 (≈ 1867)
Begin van massale sloop
19 décembre 1946
Historisch monument
Historisch monument 19 décembre 1946 (≈ 1946)
Bescherming van behouden vestige
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Guillaume Briçonnet - Kardinaal en aartsbisschop van Narbonne
Reconstructies wallen in de 16e eeuw
Oorsprong en geschiedenis
De muren van Narbonne ontstonden in een eerste vesting van de stad al in de derde eeuw, terwijl de stad werd omgord met muren uit 1071. Deze verdedigingen werden tot de 14e eeuw door meerdere vernietigingen en wederopbouwen getroffen, wat de middeleeuwse tumults van de regio weerspiegelt. Hun huidige vorm is veel te danken aan het werk van kardinaal Guillaume Briçonne, aartsbisschop van Narbonne, dat tussen 1507 en 1514 een grote wederopbouw heeft uitgevoerd door gebruik te maken van oude Romeinse elementen (stelen, bas-reliëfs, inscripties).
Het fragment dat vandaag bewaard is gebleven, genaamd "Damville-Montmorency Courtine," behoorde tot de moderne behuizing die de Sint-Paulus- en Montmorency-bastions verbond. Samengesteld uit zeven massieve blokken, dragen de twee bovenste niveaus nog steeds sporen van Romeinse inscripties en sculpturen (moulding, interlacing). In 1867 werden de wallen bijna volledig afgebroken, met uitzondering van deze vestige geïntegreerd als ondersteuning voor de tuin van Favatier, grenzend aan de boulevard de Montmorency.
Dit vestige monument, dat bij decreet van 19 december 1946 een historisch monument was, illustreert de superpositie van de tijdperken: hergebruik van Gallo-Romeinse materialen in een renaissancestructuur, die zowel de verdedigingskracht van Narbonne als de daaropvolgende stedelijke transformaties symboliseert. De gesneden blokken, van oude monumenten, getuigen ook van het lokale Romeinse erfgoed, nu verspreid of verdwenen.