Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grand Palais, vaak Grand Palais des Beaux-Arts genoemd, is een Parijs monument gelegen aan de rand van de Champs-Élysées in het 8e arrondissement. Gebouwd in 1897 voor de Universele Tentoonstelling van 1900 vervangt het het Paleis van Industrie van 1855. Zijn eerste roeping was om de grote officiële artistieke gebeurtenissen van de hoofdstad te verwelkomen, zoals zijn pediment aangeeft: "Monument gewijd door de Republiek aan de glorie van de Franse kunst." De wedstrijd voor zijn ontwerp, voorbehouden aan Franse architecten, zag vier onafscheidelijke winnaars: Henri Deglane, Albert Louvet, Albert-Félix-Théophile Thomas en Charles Girault, verantwoordelijk voor het samenstellen van hun voorstellen.

De architectuur van het Grand Palais weerspiegelt de eclectische stijl van Schone Kunsten en de technischheid van de Belle Époque. Het hoofdschip, 240 meter lang, wordt overdekt door een stalen en glazen raam met een gewicht van 8.500 ton. De gevels, geïnspireerd door die van het Louvre, maskeren deze metalen innovatie. Het monument heeft diverse toepassingen gehad: artistieke beurzen, technische tentoonstellingen, militair ziekenhuis tijdens de wereldoorlogen, en zelfs kazernes voor koloniale troepen in 1914. In 1937 vestigde het Palais de la Découverte zich permanent in de westelijke vleugel, wat een keerpunt in zijn geschiedenis markeerde.

Het Grand Palais heeft in 1975 een historisch monument geregisseerd en heeft sinds 2001 grote restauraties ondergaan vanwege structurele problemen in verband met de ineenstorting van de funderingen en de corrosie van het metalen frame. Dit werk, voltooid in 2007, heeft zijn integriteit behouden, waaronder het glazen dak, het grootste in Europa met 17.500 m2. In 2020 werd een nieuwe renovatie gestart om haar ruimten vóór de Olympische Spelen in 2024 te moderniseren, met een budget van 400 miljoen euro. Het monument blijft een belangrijk cultureel symbool, gastvrije tentoonstellingen, evenementen en sportwedstrijden.

De National Galleries, opgericht in 1964 door Reynold Arnould op verzoek van André Malraux, bezetten een deel van de noordelijke vleugel. Ze verwelkomden grote retrospectieven, zoals Pablo Picasso's in 1966. Het Grand Palais was ook de locatie voor historische gebeurtenissen, zoals de top van de Unie voor het Middellandse Zeegebied in 2008 of uitzonderlijke concerten, waaronder die van Prince in 2009. Zijn veelzijdige rol, tussen kunst, wetenschap en openbare evenementen, maakt het een unieke plek in het Parijse landschap.

De architectuur van het Grand Palais wordt gekenmerkt door symbolische elementen, zoals de koperen vierhoeken van Georges Récipon, die L-Immortality voor Time en L-Harmonia triomfantelijk van Discord vertegenwoordigen. De buitenste mozaïeken, gemaakt door Auguste-Maximilien Guilbert-Martin, vieren kunst door middel van beschavingen, terwijl de binnenkant friezen in keramische zandsteen sieren de vloeren. De restauratie van 2001-2007 hielp de oorspronkelijke kleur van het frame te herstellen, een groene "Plight Reseda," geïdentificeerd door archieven van het bedrijf Ripolin.

Vandaag de dag, het Grand Palace blijft evolueren, met projecten om zijn capaciteit te verhogen (11.000 mensen in het schip) en verder te integreren het Discovery Palace. De heropening ervan in 2024, na vier jaar werken, valt samen met de Olympische Spelen, waar het zal organiseren van de scherm- en taekwondo evenementen. Dit monument, zowel een getuige van de geschiedenis als een plaats van innovatie, belichaamt de culturele en architectonische dynamiek van Parijs.

Externe links