Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Caudebec-en-Caux kerk, gelegen in de Seine vallei tussen Rouen en Le Havre, is een meesterwerk van de flamboyante gotische en vroege renaissance. Henry IV noemde het "de mooiste kapel van mijn koninkrijk." Gebouwd op de site van een Merovingische abdij voor vrouwen, werd het geheel herbouwd tussen 1426 en 1484 door architect Guillaume Letellier, na eeuwen van evolutie sinds de 11e eeuw. De afwezigheid van transept en zijn architectonische finesse brengen het dichter bij Saint-Maclou de Rouen.

Het gebouw leed grote schade tijdens de godsdienstoorlogen (1562) en de Franse Revolutie, waar alleen de glas-in-lood ramen en orgel, gespaard door patriottische luchten gespeeld door de eigenaar Le Maignen, gedeeltelijk weerstond. De pijl, tussen 1883 en 1886 gerestaureerd door Louis Sauvageot, veroorzaakte controverse voor zijn aanpak die te interventionistisch werd geacht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, hoewel gespaard door de bombardementen van 1940 en 1944, verloor het zijn klokken die smolten in het vuur van de stad, hun verborgen puin om hun hergebruik door de Duitsers te voorkomen.

Het interieur herbergt uitzonderlijke glas-in-lood ramen, waaronder 15e eeuwse Engelse werken aangeboden door Foulques Eyton, Britse kapitein tijdens de Honderdjarige Oorlog, en renaissance glas-in-lood ramen toegeschreven aan de werkplaatsen van Arnoult de Nijmegen. Deze laatste illustreren bijbelse scènes zoals Mozes die de Rode Zee oversteken, waar de zee vreemd gekleurd is in het rood of Jezus en de Samaritaan. De hangersleutel van de kapel van de Maagd, die 7 ton weegt, en de gebeeldhouwde houten doopvonten getuigen van de kennis van de tijd.

Het Grand Orgel, dat in 1542 in een Renaissance buffet werd geïnstalleerd, werd in 1738 uitgebreid en meerdere keren gerestaureerd, waaronder een reconstructie die trouw was aan zijn 18e eeuwse staat tussen 2002 en 2005. Zijn buffet, beschreven door Norbert Dufourcq als een "wereld van dieren en beeldjes," is een van de meest opmerkelijke in Frankrijk. Gustave Flaubert inspireerde De legende van St Julien's Hospitaller, terwijl Louis Sauvageot een gouden medaille kreeg op de Universele Tentoonstelling van 1889 voor zijn werk aan de pijl.

Recente restauraties, zoals die van de "belkamer" in 2020 en de pijl in 2021, bestendigen het behoud van dit monument, gerangschikt als de mooiste voorbeelden van de Normandische religieuze architectuur. De westelijke poort, ooit versierd met 333 sculpturen, waaronder een zeldzame lourusspeler, draagt nog steeds het stigma van de Calvinistische verwoestingen en branden van 1940.

Externe links