Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-la-Nativity kerk van Pontaubert, gelegen in de Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, werd gebouwd in de 12e en 13e eeuw door de Hospitallers van Sint-Jan van Jeruzalem (toekomstige Orde van Malta). Zijn roman plan, zonder transept, omvat een schip van vier spanten met lage zijden, een licht laag koor, en een trapeziumvormige apse typisch voor militaire orders. De twee verdiepingen hoge hoogte, met grote gebroken arcades en hoge ramen, illustreert de harmonie van Bourgondische kunst. De hoofdsteden mengen waterbladeren (romaanse deel) en haken (gotische toevoegingen). De klokkentoren, die de eerste spanwijdte domineert, heeft 13e-eeuwse gelatinearchatures, terwijl de westelijke poort, onder een 16e-eeuwse veranda, een historisch tympanum heeft (Adoration of the Magi and Assumption).

Gerangschikt als Historisch Monument in 1862, werd de kerk in 1873 gerestaureerd door Abbé Minard, die een neo-gotische standbeeld en meubels (met inbegrip van een preekstoel en een balustrade). Het originele meubilair omvat een 12e-eeuwse Maagd met Kind, waarschijnlijk gekoppeld aan de school van Vézelay, en een middeleeuwse graftombe met een Latijnse inscriptie met Guy en Geoffroy, misschien Guy of Autun, de lokale heer die een donatie deed aan het commandokantoor in 1251. De glas-in-loodramen, meestal uit de 19e eeuw, behouden een 15e-eeuwse grijsheid. Remnants van het Hospitallers' Office blijven, zoals een huis en een ondergrondse kelder onder het dorpsplein.

Het gebouw weerspiegelt stilistische overgangen tussen Romeins en Gotisch, gekenmerkt door discrete defensieve elementen (trapezoïde absiden) en sobere decoratie. De belfort, eenmaal met vier klokken, is sinds de revolutie slechts één bewaard gebleven. Het frame, gedateerd 1748, draagt het merk "I-F." Latere wijzigingen (XIXe eeuw) omvatten het verwijderen van het dak van de veranda om het schip te verlichten, toevoeging van een balustrade en een trap torentje, evenals esthetische restauraties (valse witte gewrichten, schijnbare stenen in de jaren 1960).

De site behoudt ook grafstenen van de XVII-XVIII eeuwen en oude wijding kruisen op de pilaren. De kerk, oorspronkelijk voorzien van een houten rok en zijaltaren (één per pilaar), ziet haar meubels evolueren met liturgische hervormingen, zoals de verplaatsing van de dooptank na Vaticaan II. Zijn geschiedenis, in combinatie met die van militaire orders en lokale heren, maakt het een belangrijke getuige van Bourgondië's religieuze erfgoed.

Externe links