Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-Loise in Annecy werd geboren in de 11e eeuw, genoemd als een bescheiden Marian oratorium op een religieuze site, dicht bij een middeleeuws hospice en een openbaar plein. Deze plaats, reeds gekenmerkt door toewijding, werd in de 14e eeuw gekozen om een ambitieuzere kerk te bouwen, onder impuls van de Graven van Genève. Opgericht rond 1360 door Amédée III, die het de familie necropolis, bouw voortgezet onder zijn opvolger Robert tot de voltooiing in 1394, met een wijding in 1398. Het oorspronkelijke gotische gebouw bevatte defensieve elementen, zoals een versterkte klokkentoren, die zijn centrale rol in de middeleeuwse stad weerspiegelt.

De Franse Revolutie markeerde een gewelddadig keerpunt voor de kerk: in 1793 werd het koor vernietigd om een plaats van vrijheid te creëren, symbool van revolutionaire politieke bijeenkomsten. De klokkentoren, spaarde de totale vernietiging in tegenstelling tot de andere klokkentorens van Annecy, verloor zijn pijl en schilfers. Aan het begin van de 19e eeuw werd het plein een sleutelplaats in de lokale politiek, zelfs het hosten van een boom van vrijheid. Na de gehechtheid van de Savoy aan Frankrijk in 1815 werden de parochies gerestaureerd, maar de kerk, zwaar gedegradeerd, moest wachten tot 1846-1851 te worden herbouwd in een neo-klassieke Sardijnse stijl, met behoud van zijn middeleeuwse klokkentoren en gotische venster.

De reconstructie van de 19e eeuw gaf de kerk haar huidige vorm als Latijns kruis, met een gewelfd schip in het midden van de hanger en een centrale koepel. Zijn neoklassieke gevel, gedateerd 1846, contrasteert met de bewaard gebleven gotische resten. Het interieur herbergt twee zijaltaren gewijd aan de heilige Franciscus de Sales en Notre-Dame du Rosaire, terwijl de doopvonten (1852) en het hoge altaar (1854) getuigen van deze periode van vernieuwing. Het aangrenzende plein, omgedoopt tot Place Notre-Dame, behield zijn commerciële en sociale roeping, het hosten van een markt tot 1854 voor het verwelkomen in 1859 een fontein met obelisk, symbool van stedelijke modernisering.

De klokkentoren van Notre-Dame-de-Loisse is de thuisbasis van een opmerkelijk landelijk erfgoed. De oudste klok, opgericht in 1655 door Aubry (400 kg), rinkelt nog steeds een engel, terwijl een klok van 1606 en een klok van 1699 (50 kg) in het archief worden genoemd. Twee klokken, gesmolten in 1768 door Louis Léonard de Morteau, woog tot 11,380 pond. De Paccard-gieterij liet ook zijn stempel achter met de hommel La Salesienne (5 ton, 1878), gewijd aan Sint Franciscus de Sales, en een klok van één ton gesmolten in 1891. Deze geluidselementen illustreren de technische en toegewijde evolutie van de plaats.

Onder de beschermde elementen, een 17e eeuwse bel en een 19e eeuwse schilderij afgebeeld Christus aan het Kruis getuigen van de artistieke rijkdom van het gebouw. De kerk, nu gerangschikt onder de historische collegialisten van het bisdom Genève, belichaamt zowel het religieuze erfgoed van de Savoyard als de politieke omwentelingen die Annecy markeerde, van de Ancien Régime tot de Sardijnse periode, waaronder de 19e eeuwse Katholieke Revolutie en Restauratie.

Externe links