Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hoge citadel van Verdun werd gebouwd in de zeventiende eeuw volgens de plannen van Johannes Errard na de inname van de stad door Hendrik II in 1552. De werken, vertraagd door de godsdienstoorlogen, werden in 1624 hervat onder Lodewijk XIII. Vauban verbeterde vestingwerken uit 1674, met bastions, barakken en winkels. Na 1870 sloot Verdun zich aan bij het systeem van Séré de Rivières met 19 omliggende forten.

Aan het eind van de 19e eeuw groeven ingenieurs Guinot en Rouillon de Gironville de ondergrondse citadel (4 km galeries in 1914, 7 km in 1918). Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden er tot 10.000 soldaten ondergebracht, die dienden als toevluchtsoord, commandopost en logistieke basis. De faciliteiten omvatten bakkerij, molen en telefooncentrale.

Op 10 november 1920 organiseerde de citadel de ceremonie van de onbekende soldaat, geselecteerd uit acht doodskisten door korporaal Auguste Thin. De site, die in 1929 als historisch monument werd vermeld, werd een belangrijke plaats van herinnering. Gemoderniseerd in 2009, het biedt nu schilderachtige tours.

De ondergrondse architectuur, 16 m ondergrondse, omvat vijf grote galerijen en speciale ruimten (poederwinkels, keukens). Een symbool van de Slag bij Verdun (1916) illustreert het Franse militaire techniek en zijn rol in de Grote Oorlog.

Externe links