Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Toadière ovens, gelegen in Lachapelle-aux-Pots in de Hauts-de-France, dateren uit de tweede helft van de 19e eeuw. Gebouwd in 1872 en 1881 door de pottenbakkerij Magloire Vie, illustreren ze de evolutie van kooktechnieken in de regio. Deze ovens, van longitudinaal type met een schuine kookas, zijn geïnspireerd op middeleeuwse modellen, maar onderscheiden hen door hun imposante grootte (17 meter) en door openingen in de kluis, waardoor een proces van zandsteen zouten aan het einde van het koken, geïnspireerd op de Duitse methode van Jules Ziegler toe te passen.

Deze installaties markeerden de climax van de lokale aardewerkproductie, vóór de daling rond 1900-1914, concurreren door aardewerk voor gerechten en glas voor chemische containers. De ovens van La Crapaudière zijn de laatste getuigen van deze knowhow in Beauvais, die een uniek ambachtelijk en technisch erfgoed vertegenwoordigt. Hun behoud, met een inscriptie in de historische monumenten in 2000 (gewijzigd in 2002), onderstreept hun historische en architectonische belang.

Hun ontwerp weerspiegelt een periode van industriële overgang, waarbij traditionele methoden naast innovaties staan, zoals de integratie van buitenlandse technieken. Hun verlatenheid in het begin van de twintigste eeuw viel samen met de modernisering van materialen en toepassingen, wat het einde markeert van een tijdperk voor lokale pottenbakkers. Vandaag de dag bieden deze ovens een materiële getuigenis van ambachtelijke praktijken en technische uitwisselingen in Europa in de 19e eeuw.

Externe links