Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het bisschoppelijk paleis van Montauban ontstond in de middeleeuwen toen de prins van Wales, Edward Plantagenet, bijgenaamd de Zwarte Prins, er een kasteel bouwde tijdens de Honderdjarige Oorlog. Dit fort, versterkt door de Hugenoten tijdens de religieuze oorlogen, werd uiteindelijk vernietigd na de overname van Montauban door Richelieu in 1629. De ruïnes worden een vaag land, waarop bisschop Pierre de Bertier in de tweede helft van de zeventiende eeuw besloot een klassiek bisschoppelijk paleis te bouwen. Dit nieuwe gebouw bevat de middeleeuwse kamer van de Zwarte Prins in het onderste deel, terwijl het bovenste deel een klassieke bakstenen stijl, emblematische materiaal van Montauban. De bouw is onderdeel van een verlangen om het katholicisme in deze oude protestantse stad te bevestigen, parallel aan de bouw van de nieuwe kathedraal.

Na de revolutie werd het bisschoppelijk paleis in beslag genomen en omgevormd tot een stadhuis. In 1851 liet Jean-Auguste-Dominique Ingres, geboren in Montauban, een aantal van zijn collecties achter, waarmee hij het begin van zijn museumroeping markeerde. De Ingreszaal werd ingehuldigd in 1854, en zijn dood in 1867 verrijkte het museum met zijn werkplaatsliefhebbers, waaronder duizenden tekeningen. In 1910 werd een historisch monument gebouwd, in het gebouw bevindt zich nu het Ingres Bourdelle Museum, uniek in de wereld voor zijn collecties gewijd aan Ingres en Bourdelle, twee grote kunstenaars geboren in Montauban. Het museum, gerenoveerd en gemoderniseerd, behoudt ook lokale archeologische werken en schilderijen van de 14e tot de 18e eeuw.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het museum als toevluchtsoord voor grote werken van het Louvre, waaronder La Monande. Diepe renovaties, uitgevoerd tussen 1951 en 1958 en tussen 2016 en 2019, transformeren de ruimte tot een modern museum van 2.700 m2, met een grafische kunst firma, een auditorium en ruimtes gewijd aan tijdelijke tentoonstellingen. De kelders, overblijfselen van het 14e eeuwse bolwerk, huis Gallo-Romeinse en middeleeuwse archeologische collecties, terwijl de bovenste verdiepingen de werken van Ingres, Bourdelle en Europese scholen van de 17e en 18e eeuw presenteren. Het museum, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke architectonische en culturele getuigenis van Occitanie.

De architectuur van het Episcopal Palace combineert de middeleeuwse overblijfselen van het Black Prince Castle en een klassiek 17e-eeuws hotel, georganiseerd rond een centrale binnenplaats en vier hoek paviljoens. De grote stenen trap, de lage gewelfde hallen en de blootgestelde vloerplafonds herinneren aan het dubbele erfgoed. Materialen, voornamelijk steen, weerspiegelen lokale hulpbronnen. Na zijn transformatie tot museum heeft het gebouw sinds zijn classificatie in 1910 beschermde elementen behouden, terwijl het zich aanpast aan de hedendaagse museumnormen, zoals toegankelijkheid en digitalisering van collecties.

De collecties van het Ingres Bourdelle Museum zijn opgebouwd rond 4.500 tekeningen en 44 schilderijen van Ingres, evenals 70 sculpturen en ongeveer 100 grafische stukken van Bourdelle. Ze omvatten ook Griekse en Romeinse antiquiteiten, Renaissance werken op 17e en 18e eeuw Franse en buitenlandse scholen (Titiaan, Le Brun, Van Dyck), en lokale archeologische overblijfselen, zoals middeleeuwse terracotta tegels of hoofdsteden van Grandselve en Moissac Abbeys. Het museum toont deze ensembles door middel van thematische routes, een grafisch kunstbureau en tijdelijke tentoonstellingen, zoals Constellation Ingres Bourdelle in 2019-2020.

Toekomst

Het werk aan het Ingres Museum in het voormalige bisschoppelijk paleis begon in 1911.

Externe links