Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Pierre-les-Nonnais, opgericht in de 7e eeuw in Lyon, verwelkomt vanuit zijn oorsprong een gemeenschap van Benedictijnse nonnen. Hoewel de exacte basis onzeker blijft, roepen middeleeuwse bronnen een schenking op van Aldebert, de bekeerde Romeinse gouverneur, maar deze rekening wordt nu beschouwd als een vervalsing van de Middeleeuwen. Bisschop Leidada herbouwde het klooster in de 9e eeuw onder Karel de Grote, waardoor het een van de rijkste religieuze instellingen in Lyon werd. De abdij, onafhankelijk van het aartsbisdom, wordt bestuurd door abdijen van de adel, gekozen voor het leven door het hoofdstuk.

In de 17e eeuw werd de abdij, toen in disciplinaire achteruitgang, diep getransformeerd onder de impuls van Anne de Chaulnes (abbe van 1649 tot 1672). Het vertrouwt architect François Royers de la Valfrenière de wederopbouw van het paleis toe in een monumentale barokstijl, geïnspireerd door Italiaanse modellen. De werken, begonnen in 1659, werden voltooid onder zijn opvolger Antoinette de Chaulnes, die het interieur versierde met schilder Thomas Blanchet en beeldhouwer Nicolas Bidault. De refter, een barok meesterwerk versierd met schilderijen van Louis Cretey, en de grote trap van eer blijven vandaag.

De Franse Revolutie eindigde bijna duizend jaar kloosterleven: de nonnen werden verdreven in 1792, en het paleis, gespaarde vernietiging, achtereenvolgens huizen een kazerne, de commerciële uitwisseling (1801), vervolgens het Museum voor Schone Kunsten van Lyon (opgericht in 1801 en geïnstalleerd in de abdij in 1803). De kerk van Sint-Pieter, die in 1907 werd verlaten, is geïntegreerd in het museum. Het paleis heeft in 1938 een historisch monument gebouwd om zijn gevels en daken, en behoudt sporen van zijn religieuze verleden, zoals de 12e eeuwse Romaanse veranda.

De abdij werd georganiseerd rond twee kerken: de kloosterkerk van Sint Petrus, herbouwd in de 12e eeuw en uitgebreid in de 18e eeuw, en de parochiekerk van Sint-Saturnus, vernietigd in 1793. Het klooster, herbouwd in de 19e eeuw door René Dardel, herbergt nu sculpturen en een fontein versierd met een oude sarcofaag. De archieven van de abdij, bewaard in het departementale archief van de Rhône, getuigen van haar economische macht en invloed, met uitgebreide eigenschappen en abdijen van de grootste adellijke families.

Onder de opmerkelijke abdijen, Lucie (7e eeuw), zuster van bisschop Ennemond, of Françoise de Beauvilliers (17e eeuw), nicht van Madame de Clermont, illustreert de aristocratische invloed op de abdij. De laatste abdis, Marguerite-Madeleine de Monteynard, verliet het klooster in 1790. Het paleis, symbool van Lyon's religieuze en artistieke fascist, belichaamt vandaag zowel een uitzonderlijk architectonisch erfgoed als een grote culturele plaats.

Externe links