Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Parc de la Tête d'Or heeft zijn oorsprong in een moerasrijk landgoed genaamd Grange Lambert, genoemd in 1530 als eigendom van de familie Lambert, dan van het Hôtel-Dieu in 1662. Zijn naam zou afkomstig zijn van een legende die een schat oproept begraven door barbaren of kruisvaarders, waaronder een hoofd van Christus in goud. Tot de 19e eeuw bleef de site, overstroombaar en samengesteld uit dode armen van de Rhône (lônes) en moerassen (brotteaux), in het wild.

Het idee van een stedelijk park ontstond in 1812, met opeenvolgende projecten voor de Presquíle of Fourvière. In 1845 stelt architect Christophe Crépet voor om het land van de Gouden Hoofd om te vormen tot een hout geïnspireerd door Bois de Boulogne. Dit project wordt overgenomen door de prefect Claude-Marius Vaïsse, die de natuur wil geven aan hen die dat niet doen. In 1856 ging de civiele Hospices van Lyon verder, en de werken begonnen onder leiding van de Zwitserse landschapsarchitecten Denis en Eugene Bühler, evenals de ingenieur Gustave Bonnet. Het park werd geopend in 1857, hoewel niet voltooid, op hetzelfde moment als Central Park in New York.

Het park is ontworpen in het Engels met golvende gazons en een meer van 16 hectare en bevat snel iconische uitrusting: grote kassen (1865), velodrome (1894), hek (1896), en kassen (1899). Het monument voor de doden van het Zwaneneiland (1914 Het park herbergt ook een zoölogische tuin (vanaf 1858) en een van de rijkste botanische tuinen in Europa, met 15.403 planten in 2020.

Het park wordt gekenmerkt door innovaties, zoals het eerste autoregistratiesysteem ter wereld in 1891, geboren uit een tijdelijk apparaat om voertuigen te identificeren die op de oprit rijden. Een symbool van Lyon leven, het is gastheer van culturele evenementen, ontspanningsgebieden (theater van Guignol, mini-golf, restaurants) en sportfaciliteiten, waaronder de velodrome, gerenoveerd in 1934 en goedgekeurd voor internationale wedstrijden. Tegenwoordig is er nog steeds een grote groene long in de agglomeratie, gratis toegankelijk.

Het meer, gevoed door de Rhône tafel, bestaat uit twee eilanden: het eiland Tamaris (toegankelijk per boot) en het eiland Remembrance, gedenkteken voor soldaten dood in de strijd, ontworpen door Tony Garnier en Jean-Baptiste Larrivé. Het park, grenzend aan de boulevard des Belges en zijn kossuevilla's, illustreert de stedelijke evolutie van Lyon, waarbij natuurlijk erfgoed, wetenschappelijk (samenwerking met de veterinaire school) en historisch worden gemengd.

Externe links